De GeluksOnderneming

woensdag 10 september 2014

Sasa gedicht..

De zomer

Groot en zonvol

Overgoten met bloei

Helemaal vol van vogels

Laat maar waaien

Laat maar zaaien

Er komt vanzelf

Weer een nieuwe

Zomer op

Als we wachten

Vol verlangen

Zoals de aarde doet

Sasa

zondag 31 augustus 2014

Alles kan, maar het hoeft niet (NU)

Gemiste Kans

Ik blader door kranten op zoek naar koppen, streamers en vlaggen (journalistieke schrijfvormen). Zinnen die zinnig zijn, iets dat inspireert tot schrijven. Wegwijzers, appetizers smaakmakers. Eentje staat er in grote rode letters. Die valt extra op. GEMISTE KANSEN. Kansen missen, in rode inkt. Alsof het een doodzonde is.

Omdat ik geen kans wil missen, wring ik me in bochten, sloof ik me uit, ga ik veel te lang door. Doe ik dingen waar ik helemaal niet blij van word. Reclames, advertenties, ook die staan vol met waarschuwingen:

Laat dit aanbod niet voorbij gaan!

Grijp je kans!

Mis dit niet!

Stap nu in!

Nu of nooit!

Maar misschien wil ik wel kansen missen. Het leven zit vol met kansen. Ieder moment is een kans. Ieder gesprek, iedere actie, ieder contact. Het wemelt, het krioelt, het woekert kansen. Ik kan ze niet allemaal pakken.

Ik wil kansen missen zonder zorgen. Zomaar ergens midden in beginnen en me geen zorgen maken over wat ik mis. Als ik slaap kan ik niet zoenen. Als ik rechts ga, zie ik de vogels in de vijver niet. Als ik schrijf mis ik het dansen. Ik wil kansen missen. Anders stik ik in het moeten.

Er is een kans

Dat ik je mis

En dat geeft niet

Er is een kans

Dat ik dans

Met een andere kans

Dat ik je mis

Er is een kans

dinsdag 26 augustus 2014

Hulplijntjes

Waaruit bestaan jouw hulplijntjes?
Wie zijn je hulplijntjes?
Welke bezigheden zijn je hulplijntjes?

Of heb je teveel lijntjes en snak je naar een ontsnapping?

sas

zaterdag 9 augustus 2014

Iedereen is een kreukel

We zijn allemaal op een bepaalde manier stuk, gewond, gebroken, beschadigd, bezeerd, geschokt, verlaten, verwaarloosd, vergeten, over het hoofd gezien, geraakt, in de war gebracht of mis(be)handeld.

Iedereen is op zijn eigen manier gekreukeld en gerafeld.

We lijden aan tekorten, hiaten, zwaktes en eigen aardigheden.

Zo is het leven.

Niemand leeft ongeschonden.

Niemand is een onbeschreven blad.

Sommige kreukels zijn zichtbaar, anderen niet.

Sommige zijn bewust, anderen nog (diep) verborgen.

De uitdaging is om vanuit de heelheid diep in je ziel en je cellen, die altijd blijft bestaan, een kunstwerk van je leven te maken.

Kunst te maken van wat je hebt, van wat je kan, en van wie je bent.

Hoe mooi dat kunstwerk wordt, hangt af van je moed, van je liefde, van je levenslust en je levenskunst.

Je hoeft je met niemand te vergelijken.

Je hoeft nergens aan te voldoen.
Het hoeft nergens op te lijken.

Het mooist ben je onvergelijkbaar en onnavolgbaar jezelf.

Groots of eenvoudig.

Subtiel of complex.

Uitbundig of stilletjes.

Kleurrijk of heel zachtzinnig.

Maar JIJ.

Zo jij-achtig als je maar kunt zijn.

Omdat er niemand anders is die kan zijn wie jij bent.

Omdat je onmisbaar bent voor het leven en al wat leeft.

Het leven maakte jou geheel uit eigenbelang.

En daarom ben je belangrijk.

En niet te evenaren.

In al je JIJ-heid.

Essentieel.

Ik was in Amsterdam. Drie dagen Amsterdammer zijn. Met mijn fiets, een goeie vriendin en mijn schrijfspullen. In een vintage winkel vroeg een jonge vrouw of we even op haar winkel wilde passen. Ze wilde even wat drinken kopen en was alleen. Ik zei dat we een GeluksOnderneming hadden. "Dat komt goed uit" zei ze, "want ik ben hartstikke ongelukkig". Ze kwam terug met een blikje bier. Broodmager, achter in de twintig, diploma scenarioschrijven op zak, een hippe vintagewinkel, een prachtstad.... en doodongelukkig.

Ik schreef een paar lieve zinnen voor haar op, over liefde en levenskunst. Over troost en tijd. Maar ik zag dat het niet aankwam. Geen bodem, waar het kwartje heen kon vallen. Dat was haar kreukel. Ik heb de mijne. Jij hebt de jouwe.

We zijn allemaal een kreukel. Op onze eigen manier.

Het beste is, elkaars kreukels te kussen.

In woord en daad.

Letterlijk en figuurlijk.

Eindeloos opnieuw.

Net zolang tot we de schoonheid opnieuw ontdekken.

Kreukels zijn mooi.

Zoals lach rimpels.

Zoals littekens.

Zoals vlekjes en sproeten en oneffenheden.

Zoals scheve tanden.

Zoals gebroken takken.

Vallende bloemblaadjes.

Zoals korstjes en blubberbuikjes en overwoekerde paden.

Je bent mooi.

Met kreukels en al.

Geloof me maar.

SAS

Sas en Irma als Amsterdammers....

dinsdag 29 juli 2014

Geboren en ontboren

Ik denk nog veel aan mijn vriendinnetje. Ze is hemelen. Soms heb ik er helemaal vrede mee. En soms mis ik haar ineens heel...

Ze was dol op engelenvleugels, veertjes, vrij fladderen... steeds vind ik ze nu. Alle vogels laten veertjes achter op nest plaatsen, waar jonkies geboren worden....

Waarom is niet méér hier, heel anders dan nóg niet hier

Is missen erger dan hopen

Is opgeven moeilijker dan verwachten

Is uitzwaaien kostbaarder dan verwelkomen

Wie zegt me dat alles in het ongeziene, niet precies omgekeerd is

Reis je eenvoudig van daar naar hier en van hier naar daar

Bestaat aan beide zijden verwelkomen en uitzwaaien, vreugde en gemis

Bestaat sterven niet, enkel reizen

Heen en weer

Word je geboren en ontboren

Steeds opnieuw

Word je altijd tegelijkertijd gemist en omarmt, omarmt en gemist

Betekent liefhebben:

Vastpakken en loslaten

Steeds opnieuw

Als ademhalen

Als een dans

Ontmoeting

Bevrijding

Geluk

Tranen

Liefde

Verlangen

Hier

Daar

Ooit

Een nooit eindigende beweging

Die het leven is

Misschien maakt het zelfs niet uit

Of dit de waarheid is

Is het gewoon een troostrijke gedachte

Die je aan kunt nemen of kunt verwerpen

Of allebei

Of helemaal niet

Ik geloof het

En daarom helpt het

Mee te bewegen

Met het leven

Zoals het is

Mooi zijn ze, deze veren ansichtkaarten. HIER kun je ze bestellen.
Ere wie ere toekomt!

donderdag 10 juli 2014

Zomeren met mijn buikje anno 2014

Vorige zomer schreef ik deze blog:

Ik vind zomerkleding veel leuker dan winterkleding. Nooit begrepen waarom in de winter ineens alles zwart, grijs en bruin moet zijn. Maar ja, nu is het dus zalig zomer. Ik heb alleen één probleem met het hele zomeridee. Bloot zijn. En dan vooral mijn buik. Een badpak aan moeten... getsie.

Mijn buikje, wat heb ik daarmee gevochten in mijn leven. Als klein meisje op ballet…..hou je buik eens in…..en ik kom nog wel uit een buikjesfamilie. Mijn moeders moeder droeg speciaal daarvoor een strak korset. Mijn moeder reeg het als kind aan. Mijn moeder heeft ook een buikje. We zijn niet zwaar, hebben slanke benen, maar dat buikje….. In alle kleren die ik pas kijk ik altijd eerst naar die buik…. Ik heb er ziekelijk om gelijnd, om die buik maar af te zweren….oefeningen doen, maar het hielp allemaal niets. Mijn buik gaf het nooit op om te bestaan.

Na het baren van drie kinderen valt het eigenlijk nog best mee met mijn lijf. Maar ooit toen ik in een bedrijf een veranderingsproces begeleidde, werd ik na afloop door een vriendelijke jonge mannelijke deelnemer bedankt “en succes met de zwangerschap”, zei hij………oei…..Aan de ene kant een compliment, ik was toen al 45 jaar! Aan de andere kant heel pijnlijk. Is mijn buik zo reusachtig dat ik zwanger lijk?? Daarom trek ik niet graag een badpak aan, en al helemaal geen bikini. Ik ben altijd bang… ergens... dat ik niet goed genoeg ben, niet echt mooi vanwege die buik.

Soms zie ik van die sierlijke vrouwen lopen, bruin, in bikini met een prachtige gladde buik. En dan word ik een beetje verdrietig. Zo wilde ik ook altijd zijn.

Op de een of andere manier is het in onze cultuur niet oké om een buikje te hebben. Toen ik ooit in Afrika was, wilde de vrouwen me een beetje vetmesten, ze vonden me veel te dun, in Engeland hebben bijna alle vrouwen een appelfiguur en dus een buikje, dan ga ik me een stuk mooier voelen. Maar bij ons….zijn buikjes –not done- het betekent dat je teveel vreet of dat je zwanger ben.

Ik fantaseer om ooit een vrouwen met buikjes vereniging op te zetten.

Vrouwen met buikjes die af en toe een dagje bij elkaar komen en zich samen ook eens mooi en goed genoeg gaan zitten voelen. Dan een leuk dagprogramma…..
Eerst aankomst met thee en bonbons…. zonder schuld gevoel
Dan een sessie tijdschriften met geretoucheerde foto’s verscheuren
Dan een bikini show…..modellen die alleen leuk staan bij vrouwen met buikjes
Buikdansen, daar heb je echt een buikje voor nodig
Bodypainting, je buikje laten omtoveren in een meesterwerkje, hoe meer buik hoe meer kunst
Elkaar het verhaal van je buik vertellen….buikjes in je familie, haat-liefde verhoudingen…
Dansen zonder je te generen….laat die heupen en die buikjes maar lekker schudden en swingen
Buikspreken voor beginners (nee grapje…)
Voluit leren ademhalen (ik heb zo geleerd mijn buik in te houden dat ik mijn natuurlijke ademhaling in de war heb gebracht..)
Elkaars buik bewonderen, hoe zou het leven voor ons zijn in een wereld waar buikjes het neusje van de zalm zijn…?
Buikmassages
Buik tatoeages, henna-versieringen, piercings voor de liefhebsters
Tantra sessie en bekkenbodem oefeningen (helpt voor meer seksueel plezier en dat zorgt ervoor dat je je buik meer bewoond, ik heb jaren lang veel te weinig in mijn buik vertoefd, toen ik 18 was en anorexia had)
Verhalen, muziek, boeken, films waarin buikjes bewonderd worden. Verhalen met buikheldinnen enzo
Zonnestudio’s om je witte buikje ook eens wat zon te gunnen als je te verlegen bent voor het strand
Aan het eind van de dag mogen dan onze buikminnende vrienden, mannen en vriendinnen komen om ons op te halen…
Laat in de avond gaan we dan allemaal gelukkig en vol nieuwe moed de wereld weer in….. dan weten we weer dat we rijk zijn met ons lijf en ons buikje, dat het geen schande is, dat die buik het mysterie van het leven bevat, dat we het kunnen vullen met plezier, adem, leven en lust…..
Dan beginnen we zo gelukkig te stralen… dat we een heel eigen charme krijgen….vrouwen met buikjes charme