Micro movements en meer van SARK

Een favoriete (art-journal) schrijfster SARK maakt heerlijke boeken. Vol openhartige levenskunst, en kleurige art. Binnenkort komt een nieuwe versie van haar meest bekende boek opnieuw uit. 

Ze is degene die me leerde over micro movements. Hele kleine "daadjes" die je helpen om in een gewenste richting te bewegen. In Japan noemen ze dit de kunst van Kaizen. Het is bekent dat je met mini stapjes uiteindelijk verder en diepgaander verandert dat met te grote stappen en daden in één keer. 

Als je iets wilt, bedenk dan altijd de kleinst mogelijke stappen. Onze ochtend zen & pen is ook zo'n klein daadje elke dag. 

Een oefeningetje van SARK is het vullen van een bloem van verlangen. Je tekent een eenvoudige bloem. Een rond hart en een stuk of 5/6 bloembladen. 

In het hart zet je een verlangen, een wens, of bv een quote die je heel mooi vindt. In de bloemblaadjes zet je vervolgens kleine mini daadjes die je heel gemakkelijk kunt uitvoeren. 

SARK tekent graag met viltstiften van CRAYOLA. Vooral lekkere dikke kinderstiften. Ze gebruikt ook veel ecoline en ze houdt van heel erg veel kleur. Veel van haar levenskunst verpakt ze zo in leuke invul tekeningen en behapbare schrijverijtjes en micromovements. Ik ben ze steeds meer in mijn leven gaan gebruiken. Levenskunst kan heel licht en leuk zijn. Dat heb ik van SARK geleerd. 

Kijk maar eens op haar site: https://planetsark.com/ 

Survival of the kindest

Corona vraagt om levenskunst. Ik leerde veel vanuit Biodanza.

Waar Corona ons over laat nadenken:

Als mens een keer griep doormaken, kan een schok zijn voor ons immuunsysteem. Sommige virale schokken zijn misschien te groot, maar de meeste maken ons ook sterk en creëren gezonde afweer. Nu lijkt het of de wereld de griep heeft. De wereld hoest, heeft een pauze nodig en werkt aan zijn eigen immuunsysteem.

Juist nu het klimaat dringend aandacht vraagt, moeten we massaal thuisblijven. De luchtkwaliteit krijgt hier en daar adempauze en knapt op. We kunnen nadenken over of we vaker thuis kunnen werken en de natuur een beetje sparen.

We denken soms zo in landsgrenzen, geloofsgrenzen, hokjes en soorten, goed en kwaad, maar deze griepgolf doet daar niet aan mee. In de natuur bestaan deze grenzen namelijk niet. Alles is met alles verbonden. We zijn één grote familie. We kunnen allemaal geraakt worden en we hebben saamhorigheid en solidariteit nodig als onze weerstand beproeft wordt.

We zijn zo’n enorme consumptieve wereld geworden, maar deze griepgolf vraagt ons even te stoppen. De boodschappen tas thuis te laten, zelf thuis te blijven, even niet van hot naar her te reizen. Even te zijn in plaats van te doen. De voorraden die we hebben aan te spreken en al het rennen en vliegen en consumeren even te laten kalmeren.

We leven in een 24 uur maatschappij, nu is het een aantal weken of maanden tijd om tot stilstand te komen. We hebben weer lege dagen op de kalender, we kunnen thuis zijn met onszelf.

Onze kinderen kunnen niet naar school of naar de opvang. We voelen weer hoe het is om dagen gewoon samen en gezin te zijn. Met elkaar de tijd te beleven.

Veel van onze relaties spelen zich deels of geheel af in een digitale dimensie. Nu we elkaar niet mogen aanraken en niet mogen knuffelen kunnen we weer ontdekken hoe waardevol werkelijk fysiek contact is. Nabijheid en aanraking zijn van levensbelang. Soms ontdek je het wonder van iets pas wanneer je het even kwijt bent.

Angst is misschien wel het meest besmettelijke virus dat bestaat. En deze tijd laat ons ontdekken hoe bang we werkelijk zijn voor iets dat we niet kennen, iets dat we niet kunnen overzien en iets dat we niet (helemaal) kunnen controleren. Iedereen reageert anders op angst. Angst is soms verstandig en soms irrationeel. We kunnen stilstaan bij onze angsten. Ze opmerken, ze onderzoeken. En daarna tot actie komen wanneer we ze verbonden hebben met onze kennis en inzichten. We ontdekken nu ook wat de gevolgen zijn van het door elkaar halen van feiten, meningen, stemmingen, sentimenten, angsten. Ook ontdekken we dat de sociale media, zowel een verbindend als een destructief effect kunnen hebben.

Darwin zei, niet de sterkste of de meest intelligente overleven, maar diegene die zich het beste kunnen aanpassen aan veranderingen. Dit is een moment om onze mee-verander-spieren weer eens flink te trainen. Ook kunnen we ontdekken dat onze acties invloed hebben op de mensen om ons heen. We zijn van elkaar afhankelijk. Het virus vraagt zorg voor elkaar en onszelf even iets ontzeggen om voor de zwakkeren zorg te dragen. Survival of the kindest!

Dus laten we maar geen schuldigen zoeken, geen complotten bedenken, maar de uitdagingen die op ons afkomen aangaan, met zoveel mogelijk medemenselijkheid en zorgzaamheid.

Inzichten n.a.v. bespiegeling van Psycholoog F. Morelli Italië, levenskunst vanuit de methode Biodanza en & mijmeringen van Saskia de Bruin

Bron inspiratie uit italie: http://www.vita.it/it/article/2020/03/10/francesca-morelli-ecco-cosa-ci-sta-spiegando-il-virus/154346/

Een gedicht van Toon Hermans

Er moeten mensen zijn


Er moeten mensen zijn
die zonnen aansteken,
voordat de wereld verregent.

Mensen die zomervliegers oplaten
als het ijzig wintert,
en die confetti strooien
tussen de sneeuwvlokken

Die mensen moeten er zijn.

Er moeten mensen zijn
die aan de uitgang van het kerkhof
ijsjes verkopen,
en op de puinhopen
mondharmonica spelen

Er moeten mensen zijn,
die op hun stoelen gaan staan,
om sterren op te hangen
in de mist

Die lente maken
van gevallen bladeren,
en van gevallen schaduw,
licht

Er moeten mensen zijn,
die ons verwarmen
en die in een wolkeloze hemel
toch in de wolken zijn
zo hoog
ze springen touwtje
langs de regenboog
als iemand heeft gezegd:
kom maar in mijn armen

Bij dat soort mensen wil ik horen

Die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen
ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan

Er moeten mensen zijn
die op het grijze asfalt
in grote witte letters
LIEFDE verven

Mensen die namen kerven
in een boom
vol rijpe vruchten
omdat er zoveel anderen zijn
die voor de vlinders vluchten
en stenen gooien
naar het eerste lenteblauw
omdat ze bang zijn
voor de bloemen
en bang zijn voor:
ik hou van jou

Ja,
er moeten mensen zijn
met tranen
als zilveren kralen
die stralen in het donker
en de morgen groeten
als het daglicht binnenkomt
op kousenvoeten

Weet je,
er moeten mensen zijn,
die bellen blazen
en weten van geen tijd
die zich kinderlijk verbazen
over iets wat barst
van mooiigheid

Ze roepen van de daken
dat er liefde is
en wonder
als al die anderen schreeuwen:
alles heeft geen zin
dan blijven zij roepen:
neen, de wereld gaat niet onder
en zij zien in ieder einde
weer een nieuw begin

Zij zijn een beetje clown,
eerst het hart
en dan het verstand
en ze schrijven met hun paraplu
I love you in het zand
omdat ze zo gigantisch
in het leven opgaan

en vallen
en vallen
en vallen

en OPSTAAN

Bij dát soort mensen wil ik horen
die op het tuinfeest in de regen BLIJVEN dansen
ook als de muzikanten al naar huis zijn gegaan
de muziek gaat DOOR
de muziek gaat DOOR
en DOOR

Oh My Goodness!

Oh wat was ik met drie vriendinnen heerlijk op vakantie naar Mallorca. 

We hadden een huisje gewonnen van Topic Travel

We hadden onverwachte gasten

We schreven en tekenden

We maakten de overs aan het lachen met onze levenslust

Overal was leven en liefde

AMEN! 

Een lans breken voor de kunstenaar...

Ik was bij een prachtig concert van Mathilde Santing. Het meest echte concert ooit. Eerlijk, open en bloot, geweldige muziek (wat kan die griet toch zingen), kleine zaal, dichtbij. na afloop een kletsje. Cd's gekocht.... thuis luisteren. 

Mathilde vertelde allemaal dingen die artiesten eigenlijk nooit vertellen in een concert. Ook dat met al het gemakkelijk kopiëren en downloaden bijna niet meer te doen is als kunstenaar. We downloaden massaal films, e-books en muziek. Sommige muziek hebben we echt lief... maar we hebben het niet altijd betaalt. 

Kunstenaar zijn is een bijzondere missie. Het vraagt heel veel toewijding, liefde, moed en authenticiteit. Op de één of andere manier moeten we die kunstenaars dus wel steunen. Ik ben niet zo zwart/wit. Maar ik probeer altijd wel goed te zorgen voor kunstenaars waar ik echt van hou. Als ik een boek, film of muziek ontdek en het raakt me echt of ik ga het voor Biodanza gebruiken, dan koop ik het. 

Nu is er ook weer zóveel dat je niet alles kunt kopen. Soms ontdek ik muziek door iemand die het gedownload heeft, maar als ik het dan echt mooi vind of ga gebruiken, dan koop ik het alsnog. Al dat downloaden brengt je soms ook bij muziek die je anders nooit zou vinden. Dat is dus ook een voordeel. Maar de kunstenaars moeten wel voldoende verdienen om hun moedige tocht voort te kunnen zetten. Vooral van die "niet al te commerciële authentieke kunstenaars". 

Zelf schrijf ik boeken en kaartjes. Ik verdien tussen de 1 en 2 euro per verkocht exemplaar. Een schijntje vergeleken bij het werk en de toewijding die nodig zijn om dat te kunnen doen. Ik verdien mijn inkomen met lesgeven. Een geweldige aanvulling en ook een inspiratie bron. Mathilde doet dat ook. Dat is ook prachtig. 

Maar ik wil even een lans breken voor de kunstenaar. Alle kunstenaars. In jouw hart leeft ook een kunstenaar. Als je de kunst van een ander niet op waarde schat, hoe moet de kunstenaar in jouw hart dan de moed vinden om tevoorschijn te komen? Kunstenaars zijn echt een fijn volkje.... stel je een land vol kunstenaars voor... het zou er niet zo goed georganiseerd zijn misschien, maar wel hartverwarmend, vermakelijk, inspirerend en mooi...Toch? 

Waarom we allemaal onze creatieve kracht dienen te gebruiken…? 

Omdat er niets is dat mensen zo gul, blij, levendig, stoutmoedig en meedogend maakt, zo onverschillig voor vechten en het opstapelen van “spullen”en geld. 

Brenda Ueland

Dus als je weer eens iets prachtigs vindt.... van wie dan ook.... deel het, bejubel het, waardeer het, koester het, help de kunstenaars hun kunst te kunnen maken. We kunnen niet zonder ze! 

Over het pad van de kunstenaar..

Als je een kunstenaar bent

Luister naar het fluisteren van je ziel

Vindt de moed om het pad van een kunstenaar te gaan

Het pad dat je roept en verleid

Geef het op om anderen te plezieren

Doe wat de kunst je vraagt te doen

En doe het met alle liefde en integriteit die je in je hebt

Hou van mensen, maar dans niet naar hun pijpen

Leer omgaan met eenzaamheid

En wees bereid de pijn van onbegrip te verdragen

Laat het leven je tedere hart niet doven

Speel voortdurend

Doe zo vaak mogelijk iets voor het eerst

Ken mensen door wat ze doen

En laat je niet verwarren door wat ze zeggen

Of wat ze willen dat je gelooft

Vertrouw volledig op je intuïtie

Laat het je koers bepalen

En ga die koers ook al lijkt je omgeving

Je een tegengestelde richting aan te wijzen

Lach, ook als het niet hoort

Huil, ook als het niet mag

Schreeuw van de daken over wat ziek is

En jubel over ongekende schoonheid en pracht

Weet hoe je jezelf tot daden kunt bewegen

Laat sterven wat ten einde is

En ken het verschil tussen een einde en een nieuw begin

Draag kleding die je ziel laat doorschemeren

En verberg je pijn en zwakke plekken niet

Leer liever in het NU te zijn

Eer je spirituele en je aardse voorouders

Creëer naast de aardse familie die je krijgt

Een spirituele familie die je kiest

Blijf trouw aan je leraren en gidsen

Ook al leid je pad uiteindelijk naar een eigen bestaan

Vergeet nooit dat je op hun schouders staat

Geloof in magie en wonderen

En leef kleurrijk, uitbundig en vol overgave

Wees niet bang om ruimte in te nemen

Ga door als iets mislukt

Wetend dat het je rijpt en sterker maakt

Bomen zonder storm leveren breekbaar hout

Laat je niet verleiden door macht, succes en roem

Houd beide benen nederig op de grond

En draag zorg voor de kunstenaars die na jou komen

Leer om niet in de weg te staan als inspiratie door je vloeit

Geef ruim baan aan nieuwe impulsen

Wees toegewijd aan het vormgeven van datgene

Dat als gelukzalige echtheid in je leeft

En bovenal

Houd moed

Houd moed

Houd moed

Houd moed

Houd moed

Houd moed

Houd moed

Ook al lijkt je pad soms hopeloos

Houd moed

Het pad van een kunstenaar is niet gemakkelijk

Maar wel het enige dat leid naar je vervulling

Als je een kunstenaar bent

Uit Schrijvend openbloeien in het schrijfpaleis

Iedereen is een kreukel

We zijn allemaal op een bepaalde manier stuk, gewond, gebroken, beschadigd, bezeerd, geschokt, verlaten, verwaarloosd, vergeten, over het hoofd gezien, geraakt, in de war gebracht of mis(be)handeld.

Iedereen is op zijn eigen manier gekreukeld en gerafeld.

We lijden aan tekorten, hiaten, zwaktes en eigen aardigheden.

Zo is het leven. 

Niemand leeft ongeschonden.

Niemand is een onbeschreven blad.

Sommige kreukels zijn zichtbaar, anderen niet.

Sommige zijn bewust, anderen nog (diep) verborgen.

De uitdaging is om vanuit de heelheid diep in je ziel en je cellen, die altijd blijft bestaan, een kunstwerk van je leven te maken.

Kunst te maken van wat je hebt, van wat je kan, en van wie je bent. 

Hoe mooi dat kunstwerk wordt, hangt af van je moed, van je liefde, van je levenslust en je levenskunst.

Je hoeft je met niemand te vergelijken. 

Je hoeft nergens aan te voldoen.
Het hoeft nergens op te lijken.

Het mooist ben je onvergelijkbaar en onnavolgbaar jezelf.

Groots of eenvoudig.

Subtiel of complex.

Uitbundig of stilletjes.

Kleurrijk of heel zachtzinnig.

Maar JIJ.

Zo jij-achtig als je maar kunt zijn.

Omdat er niemand anders is die kan zijn wie jij bent.

Omdat je onmisbaar bent voor het leven en al wat leeft.

Het leven maakte jou geheel uit eigenbelang. 

En daarom ben je belangrijk. 

En niet te evenaren. 

In al je JIJ-heid. 

Essentieel. 

Ik was in Amsterdam. Drie dagen Amsterdammer zijn. Met mijn fiets, een goeie vriendin en mijn schrijfspullen. In een vintage winkel vroeg een jonge vrouw of we even op haar winkel wilde passen. Ze wilde even wat drinken kopen en was alleen. Ik zei dat we een GeluksOnderneming hadden. "Dat komt goed uit" zei ze, "want ik ben hartstikke ongelukkig". Ze kwam terug met een blikje bier. Broodmager, achter in de twintig, diploma scenarioschrijven op zak, een hippe vintagewinkel, een prachtstad.... en doodongelukkig. 

Ik schreef een paar lieve zinnen voor haar op, over liefde en levenskunst. Over troost en tijd. Maar ik zag dat het niet aankwam. Geen bodem, waar het kwartje heen kon vallen. Dat was haar kreukel. Ik heb de mijne. Jij hebt de jouwe. 

We zijn allemaal een kreukel. Op onze eigen manier.

Het beste is, elkaars kreukels te kussen.

In woord en daad.

Letterlijk en figuurlijk.

Eindeloos opnieuw.

Net zolang tot we de schoonheid opnieuw ontdekken.

Kreukels zijn mooi.

Zoals lach rimpels.

Zoals littekens.

Zoals vlekjes en sproeten en oneffenheden.

Zoals scheve tanden.

Zoals gebroken takken.

Vallende bloemblaadjes.

Zoals korstjes en blubberbuikjes en overwoekerde paden.

Je bent mooi.

Met kreukels en al. 

Geloof me maar. 

SAS

Sas en Irma als Amsterdammers....

Heel zwaar leven....

Als je een beetje hangt is zwaarte, zelfmedelijden, arme ik, uitstel smoezen, afzeggen van gezonde dingen. Als je denkt dat wat je wilt niet kan, en wat wel kan... dat je dat niet wilt, als je vastzit, geblokkeerd bent, arme-ikkerig bent. Als je kortom last hebt van het GEDOE van jezelf... dan is dit een medicinaal filmpje. 

Beetje zuur lachen om jezelf gaat vanzelf over in jezelf zoet overhalen weer te gaan huppelen en leven. 

Liefs sas

Een wens en een App-je

Lieverd,

Ik wens je een wonderzacht 2014. 

Met liefde, lachen en levenslust.

En lekker liggen in lentezon.

En sjans van lieve mannen en vrouwen. 

En zingende vogels.

En kunst die je liefkoost.

En muziek die je wiegt. 

En veel bonbons.

En een licht lijf. 

En gerustheid zoveel je nodig hebt.

En... een kusje van mij. 

App-je met levenskunst

Samen met Liesbeth Lind schreef ik een serie teksten voor mensen met ziek en zeer. Daar is een gratis App van gemaakt die je op je android telefoon kunt zetten. Zoek in de playstore op "levenskunst bij ziek en zeer" en je kunt de App downloaden.

De teksten helpen je om, in tijden van groot of klein ziek en zeer, het lichte, lieve en creatieve in jezelf levendig te houden. Liesbeth is oncologie verpleegkundige & leukemie belevingsdeskundige.Saskia heeft ervaring met chronische pijn. Beide hebben veel geleerd over moed en overgave.

Twee filmpjes over de GeluksOnderneming

Het ontstaan van de GeluksOnderneming..... en de gevolgen

Zo blij worden we van dit werk....

En hoe gaat het met jouw levenskunst en levenswerk?

Liefs sas

Iets terug vinden dat je ooit verloor

Ik ga in September een masterclass volgen. De leraar is een Zweedse studie genoot van de Hoofdrolspeler uit "as it is in heaven". De masterclass gaat over ontspannen zijn tijdens het geven van een training, tijdens zingen of acteren. 

We moeten een stuk tekst of een monoloog voorbereiden. Het gaat over waar de film "as it is in heaven" over gaat. Helemaal jezelf durven zijn in een groep. Ik ben doodsbang....

Hier is een: As It is in Heaven clip

Iets terugvinden

Ik ben altijd bang om voor een groep te staan

Toen ik klein was had ik dat niet

Ik was een Pipi

Spontaan, eigenwijs en vol vertrouwen

Ik ben altijd bang om voor een groep te staan

Als ik eraan denk hoe het komt moet ik altijd bijna huilen

Maar nooit echt, want dat is gevaarlijk 
Als je staat voor een groep

Ik ben altijd bang om voor een groep te staan

Bang voor lachen, bang voor wegkijken

Buitensluiten

Ik ben het meest bang voor buitensluiten

Ik ben een rare vrouw

Ik geef les

Iedere dag sta ik voor groepen

Mijn werk bestaat uit omarmen

Binnenlaten, aanmoedigen

Het is net of ik het buitengeslotene in mezelf

In anderen probeer te omarmen

Ik weet niet of het lukt

Ik denk het wel

Een beetje

Maar in mij, blijft er altijd ook iets buitengesloten

Misschien heb ik de pestkoppen

Een klein beetje gelijk gegeven

En daarmee mijn gevoel

En mijn schaamte

Buitengesloten

Ik oefen

Maar ik ben altijd bang om voor een groep te staan

Ik doe het elke dag

En ik ben altijd bang

Een beetje, bijna niet

Of heel juist heel erg

Toch heb ik het gevoel

Dat ik iets alleen terug kan vinden

Op de plaats waar ik het verloor

Dat iets

Is gevoelig mogen zijn

En de plek

Is voor een groep

SAS

Wat ik het liefste ben...

Wat ik het liefste ben

Wat ik het liefste ben is

Toestemming gever

Vertrooster

Geruststeller

Aanmoediger

Moedgever

Toejuicher

Ja- zegger

Uitnodiger

Verzachter

Een liefdesfluisteraar

Het liefste ben ik

Verschijnselaar

Tevoorschijn haler

Droom versterker

Pijn verzachter

Tranen droger

Plezier uitlokker

Lach verlevendiger

Verlegenheid vertederaar

Een liefdes versterker

Het liefste ben ik

Als de lente

Die alles dat

Al ondergronds

Aanwezig is

Weet te verleiden

Om borrelend en bruisend

Verlegen of brutaal

Boven water te komen

Lachend en wel

Zacht en licht

Vanuit een diepe bron

In jou

Waar alles is

Dat er werkelijk toe doet

Waar jij

Het meest waar bent

Dat te helpen

Geboren te worden

Vind ik het belangrijkste

Dat bestaat

De zin van het leven

Dat klinkt

Misschien zwaar

  

En toch…

Gaat dat lachend

Veel beter

Dan bloedserieus

Lichtheid helpt

Speelsheid ook

Liefde, tederheid

En ontspanning

Lokken je

Zoals de lente

Het leven

Bejubelt

En betovert

Zachtheid ontwapend

Alles dat bang is

En in de weg zit

En zich schrap zet

En zich verzet

Of twijfelt

Of niet gelooft

Of teveel denkt

Dat geluk

Nergens voor je

Is weggelegd

Daarom ben ik het liefst

Een zo zachte mogelijke

Lichte lentekracht

Zodat jij je gewonnen geeft

Omdat je gewoon

Niet anders kunt

Dan groeien en bloeien

Welig tieren

In geuren en kleuren

Op je meest eigen manier

Want dat

Wat jij

Ten diepste bent

Is het mooiste

Dat bestaat

Dat bestaat

Dat bestaat

Saskia de Bruin

Er is een nieuw boek: 

De kracht van imperfectie

heb de moed om niet perfect te willen zijn.  

Geschreven door Brené Brown.

Als ik even kijk bij bol.com vind ik dit in de inleiding:

1. Kies voor authenticiteit; laat je angst voor wat anderen vinden los.
2. Vergroot je zelfcompassie; laat je perfectionisme los.
3. Ontwikkel meer veerkracht; laat zelfverdoving en machteloosheid los.
4. Cultiveer dankbaarheid en geluk; laat je gevoel van schaarste en angst voor het duister los.
5. Vertrouw op je intuïtie en durf te geloven; laat je behoefte aan zekerheid los.
6. Geef je creativiteit de ruimte; laat de neiging jezelf met anderen te vergelijken los.
7. Neem de tijd om te spelen en te ontspannen; laat uitputting als statussymbool en productiviteit als maatstaf voor eigenwaarde los.
8. Breng kalmte en stilte in je leven; laat stress als leefstijl los.
9. Streef naar zinvol werk; laat je onzekerheid en je opvattingen over wat je zou moeten doen los.
10. Lach, zing en dans; laat het idee dat je altijd beheerst moet zijn en “normaal” moet doen los.

Dit is precies wat ik het mooiste vind en wat ik zelf steeds probeer te doen en waar ik anderen het liefst toe aanmoedig. Ik ga dat boek snel lezen. Volgens mij gaat het heel erg over wat deze tijd nodig heeft. Weer echt mens worden, in plaats van al het streven en latten hoog leggen. 

Ik ben benieuwd wat jij ervan vindt? Je kunt HIER even kijken bij Bol.com

Nou dag! SAS

Aangenaam... Mevrouw Spulletje

Misschien moet ik maar eens uit de kast komen. 

Niet wat betreft mijn seksuele voorkeur (dat is nogal voorspelbaar), maar wat betreft mijn materiële voorkeur. Ik ben namelijk heimelijk (nou ja, wat heet heimelijk, iedereen die mij kent heeft me door) Mevrouw Spulletje.

Ik ben dol op spulletjes. Altijd al geweest, zolang ik me kan herinneren. Als mini Sasje, scharrelde ik al rommelmarkten af, liep ik met tasjes en rangschikte ik alles op mijn kamertje. Als we vroeger op pad gingen, riep ik steevast: “O, mijn spudden, mijn spudden”. Dan zocht ik een tasje en gooide daar mijn lievelings spulletjes in, daarna konden we pas gaan.

En nu nog tiert mevrouw Spulletje welig in mij. Ik ben een reuze goede dingenzoeker. Ik scharrel graag in kringloop winkels, ik vind altijd de gekste dingen en ik koop veel te veel. Mijn huis is een soort curiosawinkeltje. Alle hoekjes en gaatjes zitten vol met allerlei gekke spulletjes. Een eekhoorn met schaarstevrees is er niets bij.

Waarom ik dat doe? 

Geen idee. Omdat ik vroeger vaak alleen was en mijn spulletjes dan mijn trouw gezelschap waren? Uit een soort gevoel van tekort? Aangeboren afwijking? Gewoon een uiting van mijn creativiteit? Materialisme? Verzamelwoede? Troost, afleiding, hebzucht? Ik weet het echt niet. 

Wat ik weet is dat ik er veel plezier in heb. Ik kom op allerlei ideeën, zoals dit schrijverijtje. Ik vond namelijk dit schilderijtje…

Dit (jaren 60) kitsch dametje kijkt zo zielig en zo voel ik me ook als ik niet kan scharrelen met spulletjes. En toen bedacht ik dat ik een Mevrouw Spulletje in mij heb.

Hoe ik ook ruim en orden, steeds weer maak ik van mijn huis een soort “malle pietje” winkeltje. Soms vind ik ook spullen voor anderen. Precies wat ze al heel lang zochten of verzamelden.

Ik ben dol op oud servies, tasjes, boeken, oude afbeeldingen en illustraties, blikjes en oude spullen die zo gekoesterd zijn, dat ze ervan versleten zijn. 

Soms ben ik mezelf ook zat, dan verlang ik naar een leeg en ruim huis. Niet strak en kaal, maar rustig, ruim en Wabi-Sabi.

Wabi-Sabi is een Japans begrip dat een heel ander soort schoonheid aanduidt, dan ons westerse ideaal. Rustiger, versleten door gebruik en liefde, natuurlijk, door de tand des tijds op een unieke manier bezield. 

Dat soort schoonheid geeft rust. Zo'n oude serre een beetje schoonmaken. Een mooie oude tafel erin, gedekt met mooi oud bloemetjes servies. En daar dan zitten met een goed boek en lekkere geurige thee....

Of door je dorp wandelen en daar op zoek gaan naar Wabi-Sabi schoonheid...

Of een popje in je eigen huis, vol met knuffel viezigheid van je eigen geweldige kind...

Mevrouw Wabi-Sabi is nog een beetje onderontwikkeld in mij. Misschien moet ik die ook een beetje meer uit de kast laten komen...

En wie leven er in jou?

Met een curieuze groet, 

Mevrouw Spulletje & Mevrouw Wabi-Sabi