Wie ben ik eigenlijk echt?

Ik ben een boek aan het lezen van Susan Cain. De titel is STIL. 

Het gaat over de Kracht Van Introvert Zijn In Een Wereld Die Niet Ophoudt Met Kletsen.

Ik ben nog maar net begonnen, maar ik zit met tranen in mijn ogen te lezen. Ik had een introverte vader en heb een extraverte moeder. Nu ik zit te lezen bekruipt me het gevoel dat ik een introverte vrouw ben die de hele tijd probeert extravert te zijn. Ik heb naar mijn moeder gekeken en in de wereld om me heen en steeds het gevoel gehad dat ik anders moet zijn dan ik eigenlijk ben. Maar dit boek staat vol met verhalen over introverte mensen, over hun kwaliteiten en gevoeligheid. Ik ben eigenlijk heel normaal, maar voel me vaak niet zo omdat we in een wereld leven waar extravert zijn veel meer gewenst is. Ik ben er STIL van. Ik vraag me af hoeveel mensen ditzelfde gevoel hebben? 

Korte beschrijving van het boek:

Minstens een derde van de mensen die we kennen is introvert. Dat zijn diegenen die de voorkeur geven aan luisteren boven praten; die nieuwe dingen uitvinden en creëren maar liever niet hun eigen ideeën pitchen. Introverte mensen hebben het moeilijk in een concurrentiemaatschappij waarin extraversie als de norm beschouwd wordt. “Stil” behelst een vurig pleidooi vóór introversie, gebaseerd op grondig onderzoek en uit het leven gegrepen verhalen van echte mensen onder wie de auteur zelf. Susan Cain laat zien hoe introverten in onze maatschappij stelselmatig onderschat worden en toont haarscherp de voordelen aan van stil zijn in een wereld vol lawaai.

Voor een mooie TED talk van Susan Cain klik HIER. 

Stil
Ik dacht altijd dat ik gewoon veel te bang was
Vergeleken alle anderen
Maar ik ben gewoon introvert
Ik hou niet zo van feesten en drinken en jolig doen
Ik hou meer van rustig en huis-tuin-en-keuken plezier
Het liefste zit in in m'n uppie bij een HEMA
Met koffie en slagroom
Te lezen, te studeren, te schrijven
Ik hou van mooie zinnen
Ik kan huilen van geluk door mooie muziek
Ik ben liever in een bos dan ik een kroeg
Ik mijmer graag
Ik schrijf liever dan ik praat
SMS liever dan ik bel
Ik voel me snel opgelaten
Ik ben niet verlegen, maar wel introvert

Ik heb teveel gekeken naar mijn moeder
Die heeft vuur en bergen energie
Die houdt van verre reizen, en tuinen omspitten
Die gaat confrontaties aan en gooit de beuk erin

Maar ik ben meer van de geraniums
Van kopjes thee en voorzichtig proberen
Ik ben soms vol door alle prikkels 
En krijg zere oren van een keihard concert

Ik hou van zachte dingen.

Ik ben gewoon introvert.

En jij?

Wat ben jij?

SAS

Iets terug vinden dat je ooit verloor

Ik ga in September een masterclass volgen. De leraar is een Zweedse studie genoot van de Hoofdrolspeler uit "as it is in heaven". De masterclass gaat over ontspannen zijn tijdens het geven van een training, tijdens zingen of acteren. 

We moeten een stuk tekst of een monoloog voorbereiden. Het gaat over waar de film "as it is in heaven" over gaat. Helemaal jezelf durven zijn in een groep. Ik ben doodsbang....

Hier is een: As It is in Heaven clip

Iets terugvinden

Ik ben altijd bang om voor een groep te staan

Toen ik klein was had ik dat niet

Ik was een Pipi

Spontaan, eigenwijs en vol vertrouwen

Ik ben altijd bang om voor een groep te staan

Als ik eraan denk hoe het komt moet ik altijd bijna huilen

Maar nooit echt, want dat is gevaarlijk 
Als je staat voor een groep

Ik ben altijd bang om voor een groep te staan

Bang voor lachen, bang voor wegkijken

Buitensluiten

Ik ben het meest bang voor buitensluiten

Ik ben een rare vrouw

Ik geef les

Iedere dag sta ik voor groepen

Mijn werk bestaat uit omarmen

Binnenlaten, aanmoedigen

Het is net of ik het buitengeslotene in mezelf

In anderen probeer te omarmen

Ik weet niet of het lukt

Ik denk het wel

Een beetje

Maar in mij, blijft er altijd ook iets buitengesloten

Misschien heb ik de pestkoppen

Een klein beetje gelijk gegeven

En daarmee mijn gevoel

En mijn schaamte

Buitengesloten

Ik oefen

Maar ik ben altijd bang om voor een groep te staan

Ik doe het elke dag

En ik ben altijd bang

Een beetje, bijna niet

Of heel juist heel erg

Toch heb ik het gevoel

Dat ik iets alleen terug kan vinden

Op de plaats waar ik het verloor

Dat iets

Is gevoelig mogen zijn

En de plek

Is voor een groep

SAS

Wat ik het liefste ben...

Wat ik het liefste ben

Wat ik het liefste ben is

Toestemming gever

Vertrooster

Geruststeller

Aanmoediger

Moedgever

Toejuicher

Ja- zegger

Uitnodiger

Verzachter

Een liefdesfluisteraar

Het liefste ben ik

Verschijnselaar

Tevoorschijn haler

Droom versterker

Pijn verzachter

Tranen droger

Plezier uitlokker

Lach verlevendiger

Verlegenheid vertederaar

Een liefdes versterker

Het liefste ben ik

Als de lente

Die alles dat

Al ondergronds

Aanwezig is

Weet te verleiden

Om borrelend en bruisend

Verlegen of brutaal

Boven water te komen

Lachend en wel

Zacht en licht

Vanuit een diepe bron

In jou

Waar alles is

Dat er werkelijk toe doet

Waar jij

Het meest waar bent

Dat te helpen

Geboren te worden

Vind ik het belangrijkste

Dat bestaat

De zin van het leven

Dat klinkt

Misschien zwaar

  

En toch…

Gaat dat lachend

Veel beter

Dan bloedserieus

Lichtheid helpt

Speelsheid ook

Liefde, tederheid

En ontspanning

Lokken je

Zoals de lente

Het leven

Bejubelt

En betovert

Zachtheid ontwapend

Alles dat bang is

En in de weg zit

En zich schrap zet

En zich verzet

Of twijfelt

Of niet gelooft

Of teveel denkt

Dat geluk

Nergens voor je

Is weggelegd

Daarom ben ik het liefst

Een zo zachte mogelijke

Lichte lentekracht

Zodat jij je gewonnen geeft

Omdat je gewoon

Niet anders kunt

Dan groeien en bloeien

Welig tieren

In geuren en kleuren

Op je meest eigen manier

Want dat

Wat jij

Ten diepste bent

Is het mooiste

Dat bestaat

Dat bestaat

Dat bestaat

Saskia de Bruin

Er is een nieuw boek: 

De kracht van imperfectie

heb de moed om niet perfect te willen zijn.  

Geschreven door Brené Brown.

Als ik even kijk bij bol.com vind ik dit in de inleiding:

1. Kies voor authenticiteit; laat je angst voor wat anderen vinden los.
2. Vergroot je zelfcompassie; laat je perfectionisme los.
3. Ontwikkel meer veerkracht; laat zelfverdoving en machteloosheid los.
4. Cultiveer dankbaarheid en geluk; laat je gevoel van schaarste en angst voor het duister los.
5. Vertrouw op je intuïtie en durf te geloven; laat je behoefte aan zekerheid los.
6. Geef je creativiteit de ruimte; laat de neiging jezelf met anderen te vergelijken los.
7. Neem de tijd om te spelen en te ontspannen; laat uitputting als statussymbool en productiviteit als maatstaf voor eigenwaarde los.
8. Breng kalmte en stilte in je leven; laat stress als leefstijl los.
9. Streef naar zinvol werk; laat je onzekerheid en je opvattingen over wat je zou moeten doen los.
10. Lach, zing en dans; laat het idee dat je altijd beheerst moet zijn en “normaal” moet doen los.

Dit is precies wat ik het mooiste vind en wat ik zelf steeds probeer te doen en waar ik anderen het liefst toe aanmoedig. Ik ga dat boek snel lezen. Volgens mij gaat het heel erg over wat deze tijd nodig heeft. Weer echt mens worden, in plaats van al het streven en latten hoog leggen. 

Ik ben benieuwd wat jij ervan vindt? Je kunt HIER even kijken bij Bol.com

Nou dag! SAS

Aangenaam... Mevrouw Spulletje

Misschien moet ik maar eens uit de kast komen. 

Niet wat betreft mijn seksuele voorkeur (dat is nogal voorspelbaar), maar wat betreft mijn materiële voorkeur. Ik ben namelijk heimelijk (nou ja, wat heet heimelijk, iedereen die mij kent heeft me door) Mevrouw Spulletje.

Ik ben dol op spulletjes. Altijd al geweest, zolang ik me kan herinneren. Als mini Sasje, scharrelde ik al rommelmarkten af, liep ik met tasjes en rangschikte ik alles op mijn kamertje. Als we vroeger op pad gingen, riep ik steevast: “O, mijn spudden, mijn spudden”. Dan zocht ik een tasje en gooide daar mijn lievelings spulletjes in, daarna konden we pas gaan.

En nu nog tiert mevrouw Spulletje welig in mij. Ik ben een reuze goede dingenzoeker. Ik scharrel graag in kringloop winkels, ik vind altijd de gekste dingen en ik koop veel te veel. Mijn huis is een soort curiosawinkeltje. Alle hoekjes en gaatjes zitten vol met allerlei gekke spulletjes. Een eekhoorn met schaarstevrees is er niets bij.

Waarom ik dat doe? 

Geen idee. Omdat ik vroeger vaak alleen was en mijn spulletjes dan mijn trouw gezelschap waren? Uit een soort gevoel van tekort? Aangeboren afwijking? Gewoon een uiting van mijn creativiteit? Materialisme? Verzamelwoede? Troost, afleiding, hebzucht? Ik weet het echt niet. 

Wat ik weet is dat ik er veel plezier in heb. Ik kom op allerlei ideeën, zoals dit schrijverijtje. Ik vond namelijk dit schilderijtje…

Dit (jaren 60) kitsch dametje kijkt zo zielig en zo voel ik me ook als ik niet kan scharrelen met spulletjes. En toen bedacht ik dat ik een Mevrouw Spulletje in mij heb.

Hoe ik ook ruim en orden, steeds weer maak ik van mijn huis een soort “malle pietje” winkeltje. Soms vind ik ook spullen voor anderen. Precies wat ze al heel lang zochten of verzamelden.

Ik ben dol op oud servies, tasjes, boeken, oude afbeeldingen en illustraties, blikjes en oude spullen die zo gekoesterd zijn, dat ze ervan versleten zijn. 

Soms ben ik mezelf ook zat, dan verlang ik naar een leeg en ruim huis. Niet strak en kaal, maar rustig, ruim en Wabi-Sabi.

Wabi-Sabi is een Japans begrip dat een heel ander soort schoonheid aanduidt, dan ons westerse ideaal. Rustiger, versleten door gebruik en liefde, natuurlijk, door de tand des tijds op een unieke manier bezield. 

Dat soort schoonheid geeft rust. Zo'n oude serre een beetje schoonmaken. Een mooie oude tafel erin, gedekt met mooi oud bloemetjes servies. En daar dan zitten met een goed boek en lekkere geurige thee....

Of door je dorp wandelen en daar op zoek gaan naar Wabi-Sabi schoonheid...

Of een popje in je eigen huis, vol met knuffel viezigheid van je eigen geweldige kind...

Mevrouw Wabi-Sabi is nog een beetje onderontwikkeld in mij. Misschien moet ik die ook een beetje meer uit de kast laten komen...

En wie leven er in jou?

Met een curieuze groet, 

Mevrouw Spulletje & Mevrouw Wabi-Sabi

Mijn best doen....

Ik moet wat bekennen....

Ik heb nu een aantal maanden deze blog. En ik ben weer reuze mijn best aan het doen. Door het bloggen, kijk ik ook meer op andere blogs, die natuurlijk vaak veel hipper, originelen, jonger, wijzer, leuker, flitsende en ingenieuzer zijn. Ook kijk ik zo nu en dan naar mijn "kijkcijfers".... en of die wel hoog genoeg zijn??? 

Zo ben ik me dan weer aan het uitsloven, aan het proberen een goede indruk te maken.... getver, dat is nou net niet de levenskunst die ik wil leven. 

Ooit bedacht ik een oefening die ik soms doe als ik met een nieuwe groep mensen een cursus begin: 

We schrijven allemaal zo'n 5 minuten: over hoe we proberen over te komen. Dan lezen we het terug en strepen wat kernwoorden aan. We kiezen er drie uit. Vervolgens stellen we ons aan elkaar voor met naam en die drie kernwoorden, zo:

"Ik ben Saskia en ik probeer ontspannen, bekwaam en bijzonder over te komen". 

Zo stel je je dan aan iedereen voor. Als je je zo aan tien of twintig mensen hebt voorgesteld, ga je echt voelen, hoe je je best loopt te doen, en hoe niet ontspannen dit is. Ik ben natuurlijk helemaal niet altijd ontspannen, bekwaam en bijzonder! En nu merk ik dat ik dit dus hier ook weer aan het doen ben. 

Doe jij dat ook? Op facebook, je site, je werk, je blog?

Zullen we ermee stoppen? 

Als ik me niet meer zo uitsloof, hoef jij het ook niet. Kunnen we gewoon ons dagelijkse zelf zijn. Ik ben eigenlijk meer zo: 

Of zo: 

Ik hou van kopjes koffie met slagroom. Ik heb een stijve nek (stresskipje) en ik vind mijn buikje te bol (teveel slagroom en bonbons). Ik ben vaak onzeker. Ik heb een groot hart, dat altijd opbloeit van liefde die ik om me heen zie. Ik hou van zingen, maar ik durf nooit zo goed. Ik kan niet tegen de hitte (ik ben gemaakt van chocola en dat is blubberlui met dit weer). Ik ga "praten als Brugman", als ik me aangevallen of onzeker voel. Ik kan heel erg de slappe lach krijgen, om alles en niets. Ik hou van bloemetjes en spulletjes en ik koop vaak teveel. Ik kan hard werken en ik hou het meeste van cadeautjes van iedereen. 

Er is nog veel meer "echt waar" aan mij. 

En jij? Wie ben jij echt, achter het "je best doen" gordijntje? Daar achter, daar ben je veel leuker. Echt waar! 

Echte zoen van SAS vanachter het gordijntje...