KleinZoon

Onze kleinzoon Fox is geboren! 

Ik stond in de nacht naast het bed van de pas bevallen heldin. Mijn schoondochter met de baby op haar blote huid. Mijn zoon als bescherming er vlak bij. 

Een zelfde moment staat in mijn geheugen gegrift. Ik in het bed, met deze zoon in mijn armen, zijn vader vlak bij me, mijn ouders rond het bed.

Ik ben een plaatsje opgeschoven in de familie opstelling. En dat is mooi en wonderlijk en verbazingwekkend.

Een kind is een stukje van je hart

Met armen en benen en een eigen wil

Het gaat de wijde wereld intrekken

En eigen avonturen beleven

Je kind kan vallen of vies worden

En het zal littekens oplopen

Maar ook triomfen vieren

En wonderen teweeg brengen

En jij bent daar getuige van

Als ouder, zul je leren

Loslaten en…

Vertrouwen

Soms is dat eng

Soms doet dat pijn

Soms vervult het je van trots

En liefde

Ik denk

Dat loslaten het moeilijkste

En tegelijk het mooiste is

Dat bestaat

Want je wordt kwetsbaarder

En rijker tegelijk

Als je het durft

Saskia de Bruin

Alles kan loskomen

Vandaag gaf ik in de studio een zomerworkshop over stilte en schrijven. 

Eén van de technieken die we deden was een “flow-write. 

Dat gaat zo: je kijkt even rond op de plek waar je bent en je kiest een voorwerp uit dat je kunt zien. Dat zet je boven aan je lege vel papier. Vervolgens beschrijf je je voorwerp gedetailleerd, alsof je het beschrijft aan iemand van een andere planeet. Op het moment dat er een associatie, een herinnering of een gedachtestroom komt ga je daar in mee en volg je dus de stroom van je gedachten. Het is een oefening in leren afgeleid te raken en direct mee te bewegen met de flow die op gang komt. 

Ik schreef dit:

Tasje

Klein. Van stof. Geborduurd. Wat is klein? Wat is stof? Wat is borduren? Het is een weefwerk van draden. 

Dat doet me denken aan vroeger. Mijn moeder. Altijd weven. Ik hielp vaak met het opspannen van de draden. De schering voor het weefgetouw.Ik heb daardoor een zacht geduld ontwikkeld om knopen te ontwarren. Het kan bijna niet te erg in de knoop zijn. Ik heb een soort intuïtief gevoel, zie aan een knoop of die te ontwarren is. Als het kan ontwar ik eindeloos. Zo lang tot de draden losjes weer uit elkaar komen. Als het niet kan, stop ik meteen. Energie verspillen heeft dan geen zin.

Ik ben ook een kluwen . Kluwen van gedachten, gevoelens, liefde, angst, levenslust, wensen, wil en mogelijkheden. Ik ontwar mezelf eindeloos. De draden liggen losser en losser. Maar ze zijn nog niet helemaal vrij en ontward. Maar het is mooi. Het ontwarren. Trekken en ploeteren helpt niet. Bij anderen ook niet.

Ik kijk

Ik wacht

Ik maak losser

Hussel wat

Ik kijk

Ik wacht

Voeg plezier en zachtheid toe

Trekken helpt niet

Dat maakt alles erger

Verstrakt

Soms ineens een open lus

Een losse draad

Die volgen

Even laten rusten

Meegeven

Meebewegen

Zo ben ik knopen openaar

In mezelf

Met anderen

Schrijvend

Dansend

Door stil te zijn en te ontspannen

Wat ben jij? Ik ben knopen openaar, een kluwen bevrijder, een losse eindjes koesteraar, een rode draad volger, een weefster van levensdraden. 

In de knoop is niet erg. Alles kan loskomen. Geen knoop zo strak of er zit wel beweging in. Ik open graag. Uit de losse pols.

Stil

Ont-dekken

Wat ontvouwen is

Het ont-wikkelen van wat

Is

SAS

Je leven meer levend maken... en hoe je dat doet

Jezelf zien als een kunstenaar

En je leven als je levenswerk

Moedig zijn, open staan

Nieuwe dingen tegemoet treden

Met nieuwsgierigheid en verwondering

Zo eerlijk en echt zijn als je maar durft

Op je eigen manier “jij” zijn

Reageren op wat er is, aandacht schenken

Verblijven in de stilte, zwerven op papier

Zwieren op de dansvloer, aanwezig zijn in relaties

Dartelen in de natuur

Zingen, hoe dan ook

Liefhebben, zoveel je kunt

Zorgen dat je een atelier hebt

Een plek waar alles kan en alles mag

Waar je kunt spelen en experimenteren

Iets van bakstenen of hout of van tentdoek

Of een dagboek, een huisje van papier

Een plek waar je jezelf kunt uitvinden zonder enig risico

Reizen, al is het vlak bij huis

Want een reizigersblik ziet gewoon veel meer

Ontvangen, je armen en je hart wagenwijd openen

En dankbaar zijn voor alles, alles, alles

En van het slechtste… het mooiste maken dat je ooit is overkomen

Meer leven brengen in alles dat je doet

Tranen laten rollen, lachbuien de ruimte geven

Omhelzingen verdubbelen, knipoogjes toestaan

Plezier laten dansen, verschillen waarderen

Oog hebben voor de schoonheid van verscheidenheid

Vaker spelen, vaker spelen, vaker spelen

Niet bang zijn voor tederheid, op de uitkijk staan voor liefde

Voor affectie en zachtheid, het toejuichen als je het ziet

Meer overgave, vooral meer overgave aan alles

Dat verlevendigd ... alles

En buiten de lijntjes kleuren en af en toe stout zijn

Op een spontane en vrolijke manier

Zo leeft alles op en jij ook

O ja…. en houden

Houden van

Houden van zoveel mogelijk mensen

En dieren en dingen en plekken

En bijzondere momenten

En van jezelf

Koersen op zekerheid of op vertrouwen

Vertrouwen komt je niet aanwaaien, mij niet tenminste. Toch is het een heel belangrijke vriend in je leven, vertrouwen.

Soms ontdek ik ineens, dat ik teveel koers op zekerheid. Wanneer ik aan iets nieuws begin, wil ik zo graag weten dat het goed af zal lopen. Maar wanneer ik koers op zekerheid, ga ik ervan uit dat de veiligheid die ik nodig heb ergens buiten me te vinden is:

• Mijn uitgevers moeten nu vast zeggen dat ze het boek dat ik nu schrijf wel zullen uitgeven.
• Ik wil in loondienst, want dan ben ik zeker van mijn salaris.
• Ik begin een nieuwe wekelijkse groep Biodanza, maar dan wil ik wel voldoende inschrijvingen hebben.
• Ik zet een advertentie, maar dan moeten er wel voldoende reacties op komen.
• Ik boek een vakantie, maar ik wil wel zeker weten dat er zon zal zijn.
• Ik begin een bedrijfje, maar zal ik daar wel voldoende mee verdienen.
• Enzovoort...

Ik kan ook koersen op vertrouwen:

• Ik voel een verlangen om een nieuw boek te schrijven, ik vertrouw erop dat het een goede impuls is, ik ga gewoon schrijven en zie later wel of het boek z'n weg naar de lezers zal vinden. Misschien via mijn uitgever, maar misschien op een heel andere manier.
• Ook al ben ik in loondienst, er kan toch van alles gebeuren. Ik ga het werk doen waar ik heel blij, geïnspireerd en energiek van wordt en vertrouw erop dat het rendabel zal zijn.
• Ik begin mijn nieuwe Biodanza groep gewoon. Langzamerhand zal de groep vanzelf wel voldoende deelnemers krijgen.
• Ik zet een advertentie, en misschien reageert er niemand, maar ik weet niet of mensen de advertentie misschien uitknippen en wel een jaar in een kasje leggen en dan pas bellen. Of misschien belt iemand me die met me wil samenwerken, of gebeurt er iets anders.
• Ik ga op vakantie, en of de zon nu wel of niet schijnt, ik beleef vast allerlei mooie dingen. Misschien regent het, ga ik naar een museum en ontmoet ik daar iemand die me enorm boeit, of me iets leert of ergens op wijst, of waarmee ik enorm ga lachen.
• Ik volg mijn hart en begin het bedrijf van mijn dromen, misschien lukt het niet zoals ik he me nu voorstel, maar misschien ontdek ik zo wat ik dat wel ga doen en vind ik mijn weg wel naar werkplezier en voldoende inkomen

Deze tweede manier is er een van vertrouwen. Ik zoek de veiligheid in mezelf. Ik volg mijn inspiratie en weet ergens diep van binnen dat het wel goed zal komen, hoe dan ook.

Ik heb een afbeelding van een Boeddha gekocht, van een kunstenares in Lanzarote. Ik word heel blij van die afbeelding. Hij zegt voor mij: "vertrouw nou maar gewoon". Het is gek, maar kijken naar die Boeddha helpt echt.

En ik hoorde een mooie zin deze week:

All of life comes to me with

EASE & JOY & GLORY!

Volgens mij komt -all of life- veel gemakkelijker als je de weg van het vertrouwen bewandelt.

Maar mocht ik het zelf ook weer eens even vergeten... zeg je dit zelfde dan weer tegen mij?

Wat zou jij doen, wanneer je zou koersen op vertrouwen?

Sas