Aangenaam... Mevrouw Spulletje

Misschien moet ik maar eens uit de kast komen. 

Niet wat betreft mijn seksuele voorkeur (dat is nogal voorspelbaar), maar wat betreft mijn materiële voorkeur. Ik ben namelijk heimelijk (nou ja, wat heet heimelijk, iedereen die mij kent heeft me door) Mevrouw Spulletje.

Ik ben dol op spulletjes. Altijd al geweest, zolang ik me kan herinneren. Als mini Sasje, scharrelde ik al rommelmarkten af, liep ik met tasjes en rangschikte ik alles op mijn kamertje. Als we vroeger op pad gingen, riep ik steevast: “O, mijn spudden, mijn spudden”. Dan zocht ik een tasje en gooide daar mijn lievelings spulletjes in, daarna konden we pas gaan.

En nu nog tiert mevrouw Spulletje welig in mij. Ik ben een reuze goede dingenzoeker. Ik scharrel graag in kringloop winkels, ik vind altijd de gekste dingen en ik koop veel te veel. Mijn huis is een soort curiosawinkeltje. Alle hoekjes en gaatjes zitten vol met allerlei gekke spulletjes. Een eekhoorn met schaarstevrees is er niets bij.

Waarom ik dat doe? 

Geen idee. Omdat ik vroeger vaak alleen was en mijn spulletjes dan mijn trouw gezelschap waren? Uit een soort gevoel van tekort? Aangeboren afwijking? Gewoon een uiting van mijn creativiteit? Materialisme? Verzamelwoede? Troost, afleiding, hebzucht? Ik weet het echt niet. 

Wat ik weet is dat ik er veel plezier in heb. Ik kom op allerlei ideeën, zoals dit schrijverijtje. Ik vond namelijk dit schilderijtje…

Dit (jaren 60) kitsch dametje kijkt zo zielig en zo voel ik me ook als ik niet kan scharrelen met spulletjes. En toen bedacht ik dat ik een Mevrouw Spulletje in mij heb.

Hoe ik ook ruim en orden, steeds weer maak ik van mijn huis een soort “malle pietje” winkeltje. Soms vind ik ook spullen voor anderen. Precies wat ze al heel lang zochten of verzamelden.

Ik ben dol op oud servies, tasjes, boeken, oude afbeeldingen en illustraties, blikjes en oude spullen die zo gekoesterd zijn, dat ze ervan versleten zijn. 

Soms ben ik mezelf ook zat, dan verlang ik naar een leeg en ruim huis. Niet strak en kaal, maar rustig, ruim en Wabi-Sabi.

Wabi-Sabi is een Japans begrip dat een heel ander soort schoonheid aanduidt, dan ons westerse ideaal. Rustiger, versleten door gebruik en liefde, natuurlijk, door de tand des tijds op een unieke manier bezield. 

Dat soort schoonheid geeft rust. Zo'n oude serre een beetje schoonmaken. Een mooie oude tafel erin, gedekt met mooi oud bloemetjes servies. En daar dan zitten met een goed boek en lekkere geurige thee....

Of door je dorp wandelen en daar op zoek gaan naar Wabi-Sabi schoonheid...

Of een popje in je eigen huis, vol met knuffel viezigheid van je eigen geweldige kind...

Mevrouw Wabi-Sabi is nog een beetje onderontwikkeld in mij. Misschien moet ik die ook een beetje meer uit de kast laten komen...

En wie leven er in jou?

Met een curieuze groet, 

Mevrouw Spulletje & Mevrouw Wabi-Sabi

Mijn best doen....

Ik moet wat bekennen....

Ik heb nu een aantal maanden deze blog. En ik ben weer reuze mijn best aan het doen. Door het bloggen, kijk ik ook meer op andere blogs, die natuurlijk vaak veel hipper, originelen, jonger, wijzer, leuker, flitsende en ingenieuzer zijn. Ook kijk ik zo nu en dan naar mijn "kijkcijfers".... en of die wel hoog genoeg zijn??? 

Zo ben ik me dan weer aan het uitsloven, aan het proberen een goede indruk te maken.... getver, dat is nou net niet de levenskunst die ik wil leven. 

Ooit bedacht ik een oefening die ik soms doe als ik met een nieuwe groep mensen een cursus begin: 

We schrijven allemaal zo'n 5 minuten: over hoe we proberen over te komen. Dan lezen we het terug en strepen wat kernwoorden aan. We kiezen er drie uit. Vervolgens stellen we ons aan elkaar voor met naam en die drie kernwoorden, zo:

"Ik ben Saskia en ik probeer ontspannen, bekwaam en bijzonder over te komen". 

Zo stel je je dan aan iedereen voor. Als je je zo aan tien of twintig mensen hebt voorgesteld, ga je echt voelen, hoe je je best loopt te doen, en hoe niet ontspannen dit is. Ik ben natuurlijk helemaal niet altijd ontspannen, bekwaam en bijzonder! En nu merk ik dat ik dit dus hier ook weer aan het doen ben. 

Doe jij dat ook? Op facebook, je site, je werk, je blog?

Zullen we ermee stoppen? 

Als ik me niet meer zo uitsloof, hoef jij het ook niet. Kunnen we gewoon ons dagelijkse zelf zijn. Ik ben eigenlijk meer zo: 

Of zo: 

Ik hou van kopjes koffie met slagroom. Ik heb een stijve nek (stresskipje) en ik vind mijn buikje te bol (teveel slagroom en bonbons). Ik ben vaak onzeker. Ik heb een groot hart, dat altijd opbloeit van liefde die ik om me heen zie. Ik hou van zingen, maar ik durf nooit zo goed. Ik kan niet tegen de hitte (ik ben gemaakt van chocola en dat is blubberlui met dit weer). Ik ga "praten als Brugman", als ik me aangevallen of onzeker voel. Ik kan heel erg de slappe lach krijgen, om alles en niets. Ik hou van bloemetjes en spulletjes en ik koop vaak teveel. Ik kan hard werken en ik hou het meeste van cadeautjes van iedereen. 

Er is nog veel meer "echt waar" aan mij. 

En jij? Wie ben jij echt, achter het "je best doen" gordijntje? Daar achter, daar ben je veel leuker. Echt waar! 

Echte zoen van SAS vanachter het gordijntje...

Zondag 9 juni is er een GelukSalon Live

Komende Zondag is er een GelukSalon.

Het Thema is Royal treatment: hoe kun je (nog) beter voor jezelf zorgen?

afbeelding van deviant art, mooi he!

Deze levenskunstworkshop voor vrouwen wordt gegeven in de Studio van de GeluksOnderneming. Westeinde 297 in Berkhout aan een deftig gedekte tafel, alwaar bonbons en vers fruit. Bezielende leiding in handen van Saskia en Irma.

We helpen je te ontdekken hoe je nu al goed voor jezelf zorgt, hoe je verbonden blijft met je innerlijke kern (je eigen spoor blijft volgen), hoe weldadig stilte kan zijn, en we geven daar creatief vorm aan. We eindigen met een gezonde lichte lunch op oud bloemetjes servies (een deftig allegaartje).

Maar dan iets meer eten...

Je bent van harte welkom. Kom je voor het eerst dan is de prijs 24,50. Ben je al eens deelnemer geweest dan betaal je 17,50

Stuur Saskia een berichtje als je op de valreep nog mee wilt doen. Er zijn nog een paar plaatsen vrij.

Deur open om 10.15. Workshop van 10.30 tot 13.00

Wie weet tot zondag!

Een diepe buiging voor jou... en ook voor het zomerweer... mmmm

Saskia

Ma de liefste?

Vandaag is het moederdag

Ik ben net even bij mijn moeder op de koffie geweest. We spreken elkaar wekelijks. We gaan altijd koffie drinken in de stad en dan kletsen we bij.

Moederdag doet me denken aan twee aspecten waarin ik me de laatste tijd heb verdiept:

Het ene is: ben je wel genoeg bemoederd? Bemoeder je jezelf genoeg? Bemoeder je je kinderen voldoende?

Het andere is: Ben je je bewust van hoeveel je ouders voor je hebben gedaan & geofferd?

Soms voel ik meer het ene.... ik ben niet genoeg bemoederd! Soms voel ik meer het andere... mijn moeder heeft allerlei dingen voor me gedaan, die ik me niet eens meer kan herinneren.

Over het bemoederen las ik in het boek: De Ontembare Vrouw van Clarissa Pinkola Estés.

In november 1994 verscheen de eerste druk van De ontembare vrouw van de Amerikaanse Jungiaanse psychologe Clarissa Pinkola Estés. Pauline Sinnema schreef in haar recensie in Het Parool: 'Pinkola steekt je een hart onder de riem en geeft je tegelijkertijd een flinke schop onder de kont: je kunt treuren om een verspild leven of er alsnog iets van maken – te laat is het nooit. De Standaard der letteren verklaarde het succes als volgt: 'Bekende sprookjes als "Het lelijke eendje", "Blauwbaard", "De rode schoentjes" krijgen bij Estés een nieuwe verrassende inhoud. In navolging van Jung ziet ze de sprookjes, mythen en verhalen niet zozeer als een spiegel van de samenleving, maar ze leest ze als drama van de ziel, waarbij de verschillende sprookjespersonages staan voor positieve en negatieve aspecten van de eigen psyche.'


Bemoederen komt aan bod in: hoofdstuk 3 dat gaat over de intuïtie en het popje Vasalisa. En ook in hoofdstuk 6 over het lelijke jonge eendje en het vinden van je eigen "groep".

Estés stelt prachtige vragen:

Ben jij voldoende bemoederd? En jouw moeder? En haar moeder?

Hoe voelde jij je vroeger bij je familie? Thuis, een vreemde, niet gekend, herkend, gesteund, in de steek gelaten?

Wel aspect aan jou hebben opvoeders geprobeerd te veranderen, verwijderen of onderdrukken? Is het gelukt?

Ben jij als moeder bemoederd en opgevangen? Noem eens een voorbeeld.

Heb je in je moederrol wel eens het volgende ervaren:

• Dat je baalde van je kinderen
• Dat je wou dat je er nooit aan begonnen was
• Dat je kinderen er niet waren
• Dat ze dood waren
• Dat je ze soms haat
• Dat ze al uit huis waren

Kun je je frustraties over je moederschap op een veilige manier met iemand delen?

Hoe ervaar je je innerlijke moeder? Hoe is ze?

Heb jij meerdere moeders in je leven (of tijdelijk gehad)? Vertel over ze.

Het is goed contact te maken met het al dan niet voldoende bemoederd zijn. Jezelf te leren bemoederen of het bemoederd worden nog een beetje in te halen.

In “Constructive Living” (audio lezing van Soundstrue) van David Reynolds vertelt hij over twee van de meest populaire vormen van psychotherapie in Japan. Deze methoden helpen je productiever, flexibeler en ontvankelijker in het leven te staan:

• Morita therapy is gebaseerd op het nemen van de juiste actie in het huidige moment (doen wat gedaan moet worden)
• Naikan therapy is een manier om je bewustzijn te cultiveren over hoe de wereld jou ondersteunt (bewustzijn en dankbaarheid praktiseren)

Hier gaat het juist erg over, stoppen met zeuren en stilstaan bij het gemis en in actie komen. Dankbaarheid en bewustzijn cultiveren.

Ik heb beide kanten nodig.

Soms voel ik mijn tekort gekomen zijn. Dan moet ik mezelf wat meer bemoederen. Soms voel ik dankbaarheid, besef ik dat ik veel meer van het leven heb ontvangen dan ik me bewust ben en dan vier ik dat.

Vandaag doe ik van allebei een beetje.

En....ik eer ook de moeder in mezelf, die voor mij zorgt, altijd.

Moederlijke Sas