SchrijfSalon zondag 16 november....

Mijn schrijfcollega Karin schrijft..... Terwijl ik dit schrijf zie ik regendruppels over het keukenraam omlaag druipen, bruine bladeren over straat vliegen en wandelaars op het dijkje voor mijn huis moeite doen hun paraplu in bedwang te houden. Met de komst van november is het dan eindelijk toch echt herfst geworden. Er zijn twee manieren waarop ik naar de herfst kan kijken: Ik kan mopperen op de nattigheid en de vieze voetstappen op de tegelvloer, balen dat ik met tegenwind door de regen moet fietsen en sjagerijnig terugverlangen naar warme zomerdagen. Óf ik kan genieten van de mooie herfstkleuren, blij zijn met m'n nieuwe warme jas en lachen als ik met wild wapperende haren een herfststorm trotseer. Het is maar net hoe ik er naar kijk, welke bril ik op zet of welk perspectief ik kies. Over die verschillende perspectieven gaat onze komende SchrijfSalon. Bovenstaand voorbeeld van twee  manieren hoe je naar de herfst kunt kijken, is redelijk voor de hand liggend. In de SchrijfSalon van zondag 16 november onderzoeken we al schrijvend ook minder alledaagse onderwerpen. Op hoeveel manieren, of vanuit hoeveel verschillende perspectieven kun je bijvoorbeeld een theekopje beschrijven? Dat zijn er waarschijnlijk heel wat meer dan je nu zo één-twee-drie kunt bedenken. En ik verzeker je: tussen al die verschillende manieren om een theekopje te omschrijven zitten onverwacht heel ontroerende, hilarische en verrassende manieren. Het is maar net met welke mindset je er naar kijkt! Je kunt ook naar bepaalde situaties in je persoonlijke leven op verschillende manieren  kijken. Wat als je er eens met een nieuwe bril naar kijkt? Je kunt dan over iets wat je heel eng vindt schrijven alsof het een grote uitdaging is die je graag aan wilt gaan.  Of je kunt het als een spannende verhaal vertellen en er zo met iets meer afstand naar kijken. Je kunt iets in je leven dat moeilijk en zwaar is, beschrijven vanuit een sprookjesachtig of komisch perspectief, en er op die manier wat luchtigheid in aanbrengen. Met die onderwerpen gaan we 16 november aan de slag in de workshop: De SchrijfSalon opent nieuwe perspectieven. Je bent bij deze van harte uitgenodigd om mee te komen schrijven. Alle informatie op een rijtje: - wanneer   :   zondag 16 november van 10.30 - 13.00 uur. Vanaf 10.15 uur                      staat de deur voor je open. - waar        :   in de GelukStudio, Westeinde 297, 1647 MP  Berkhout - kosten     :   € 25,00 - inclusief koffie, thee, bonbons en een geïllustreerde                      PDF met alle oefeningen van de workshop lieve groet Karin & Saskia PS: als je denkt dat je vrienden deze nieuwsbrief ook interessant vinden, voel       je dan vrij om deze mail naar ze door te sturen!

In onze planning stond de volgende SchrijfSalon gepland op zondag 14 december. Deze SchrijfSalon komt te vervallen. Daarvoor in de plaats hebben we iets leuks voor jullie in het verschiet:                         Schrijven bij Kaarslicht Een bijzondere avond in de SchrijfSalon vlak voor het einde van het jaar. Met bijzondere schrijfoefeningen die passen bij deze tijd van het jaar. In onze volgende nieuwsbrief lees je er alles over. Noteer vast de datum: dinsdag 30 december van 20.00 - 22.00 uur!

Hier vind je meer info

Ik teken me heel.... heel zacht

Mijn gewrichten doen zeer. Pezen, spieren. botjes. De herfst die me in de armen neemt. Ik teken mezelf heel... en doe dat heel zacht. Misschien helpt het jou ook. Als ik toch kon tovertekenen. Dat alles wat ik teken echt waar wordt. Voor iedereen. Mmmmm....

Verbinding voelen met alles

Engelen oproepen

Ze vragen om hulp

Ook bosengelen

Vertrouwen laten groeien

En mijn eigen instincten volgen

Hier word ik nou blij van....

Hier wordt ik nou blij van....

Je gaat koffie drinken met een collega. Je drinkt zoveel thee dat je wel moet..... en dan kom je in een wc met zo'n haakje aan de binnenkant. Zo lekker simpel. En bekend en gemakkelijk. Je kunt niet opgesloten raken en er schijnt nog wat licht door de opening. 

En dan plassen met het gevoel dat het fijn is dat sommige dingen niet veranderen, verbeteren, innoveren, verjongen, reorganiseren, fuseren, verdwijnen en herbronnen (wat is dat eigenlijk???).

Gewoon zo'n haakje. Pracht uitvinding. Werkte vroeger, werkt nu nog. Een lief klein kunstwerkje eigenlijk. 

Soms word ik zo moe van al het vernieuwen en verbeteren. We hebben veranderitis. Ik wil gewoon de shampoo in het flesje zoals mijn paps die altijd kocht.....

Nagellak met van die mooie lange dopjes, die zo fijn vast hield....

Eau de cologne die ik vroeger verkocht bij de HEMA....

Raak limonade met zo'n dikke plastic dop...

Gewone Pickwick thee als ik in een restaurantje zit en niet cactus, rooibos, groene, meloen, of andere ingenieuze nepsmaak thee...

Nou ja... Ik word echt gelukkig als sommige dingen gewoon hetzelfde blijven. En je de weg weet in je supermarktje en je HEMA, en de schilder uit je dorp in musical vereniging zingt, en slagroom bij de HEMA nog steeds hetzelfde smaakt, en logo's altijd zichzelf blijven. Zodat ik gewoon de weg weet in het leven.... en we samen gewoon koesteren wat goed is en wat niet verbeterd hoeft te worden. Dan kunnen wij ook stoppen met al die zelfhulp.... 

Kusje op je ouwe trouwe zelfje! Sas

Veertje

Schatje!

Ja jij daar!

Ik stuur je voor vandaag...

Een kleurig veertje

Een licht als een veertje

Een kriebelveertje

Een loslaat veertje

Een opwindveertje

Een verende tred

Een veerkrachtveertje

Een heel zacht geraakt zijn veertje

Een doe het maar op je eigen manier veertje

Een zachter dan het zachtste dat je kent veertje

Een veertje uit de vleugel van een glinster engel....

Sas

SchrijfSalon schrijverijtjes

Op één zondag had ik twee SchrijfSalons. Eén die ik gaf met mijn schrijf compagnon Karin (over mindful schrijven) en eentje aan een huiskamer tafel met tantes en nichtjes en dochters en zussen (over liefde, geborgenheid en herinneringen). Hier zijn wat schrijverijtjes.... 

Schrijven over een gedicht: zomernacht

Wees langzaam door vogels gezongen. Mmmm. Mooie zin. Kan ik… door vogels gezongen zijn? Dat vogels langzaam zingen tjiiiiiilp. En dat ik dan tevoorschijn gezongen word? Ergens is het vast waar. Is alles langzaam door vogels gezongen. De hele wereld, de ochtend, de liefde, de schemering, de lente die aan komt waaien. Misschien is alles gewoon door vogels gezongen. Is GOD geen oude strenge beoordelaar, maar zijn er enkel vreemde vogels, paradijsvogels. En zingen die alles tevoorschijn. Houden we daarom van zingen. Flierefluiten we graag. En dromen we van vliegen en vallen.  En liggen we graag in warme nestjes. Tortelen we als we verliefd zijn en broeden we creatieve plannen uit. Ik wel in elk geval. Eigenlijk weet ik dat best heel zeker, voor iemand die het pas nu ontdekt. Ik ben langzaam door vogels gezongen. En ook al denk ik dat ik weet hoe het allemaal verder zal gaan, waarschijnlijk hebben die vreemde vogels nog veel meer noten op hun zang dan ik me voor kan stellen. Alles zou best wel eens een wonderlijke of verrukkelijke wending kunnen nemen. Ik ben benieuwd hoe mijn vogeltjes gebekt zijn. Wat zal hun liefste liedje voor mij zijn of hun hoogste? Ik hoop dat ze gauw in zingen uitbarsten, ik snak naar een liefdeslied.

Schrijven met 5 willekeurige woorden

Doeltreffendheid, kracht, vriendschap, inspiratie, geloof

Jeetje wat een stom woord heb ik; doeltreffendheid. Iets dat zijn doel treft. Bij een kus kan ik er mee leven. Heel goed zelfs. En lekker. Maar verder. Ik hou van doelloosheid, onbedoeld, goede bedoelingen, doelen missen. Vooral in situaties van razernij. Geef mij maar de kracht van vriendschap die inspireert tot geloof in elkaar. Maar dan zonder doel. Gewoon als een opwelling van levendige liefde.

Schrijven over verlangzamen (schoenen uit)

Verlangzaam en laat. Laat, laat. Oh dat vind ik een fijn gevoel. Dingen laten, loslaten, vrijlaten, je inlaten, iemand uitlaten, met rust laten, iets nalaten. Laten, laten. Als ik dat toch veel meer kon. Laten, laten, laten rusten. Laten gaan, laten biggelen. Tranen die mij gevoel verlangzamen en het de ruimte laten. Om op te wellen, uit te barsten, weg te ebben en in de vergetelheid te raken. Zodat er ruimte komt voor gevoel dat daaronder lag. En zich nooit eerder liet zien en liet troosten. Zodat ik mijn troost heel langzaam eromheen kan laten liggen. Als een jong hondje. Warm, zacht, knuffelig en met een uiteinde dat kwispelt. Gerustheid die zachte blafjes laat horen. En dan zomaar om alles en om niets, is alles in slow motion tot gerustheid gebracht.

ps. op sokken schrijf je anders.

Schrijven over iemand waar je van houdt.

Ik hou van een hondje dat niet bestaat. Of misschien wel, maar dan ken ik hem nog niet. Misschien leeft hij ergens in een ander huisje, op een schoot of in een roedel. Ik hou van een hondje, maar ik heb er dus geen. Want mijn lief (van wie ik nog meer hou) krijgt het er Spaans benauwd van. Maar ik… fantaseer mijn eigen liefste hondje. Met een kwispelstaartje, gekke krullen, met zijden flapoortjes en een gezellig voorzichtig blafje. Zo´n dotje dat me achterna loopt en altijd blij is als hij me ziet. Maar ik heb hem dus niet. Misschien is hij daarom wel zo lief. Want omdat hij niet bestaat kan hij ook geen stoute dingen doen. Mijn lievelingsdiertje. Ik hou van een hondje dat niet bestaat.

Open hart

Dans doet wonderen...

Het lichaam omhult de ziel

Het draagt alle ervaringen in zich

Beweging maakt zichtbaar

Beweging ontbloot

De spontane dans is de onthulling 

Van het meest innige zelf

In de dans zie je het wonder dat de ander is

Het ontvouwt zich zachter dan zacht

Maar verstrekkend en onuitwisbaar

Wonderen gebeuren in stilte en ongemerkt

Wat je kunt zien is het resultaat van het wonder

Nooit het wonder zelf

Want daarvoor is het een wonder

En dans….. doet wonderen

SASA