maandag 13 mei 2013

Worstelen met een nieuw boek en spelen op papier

Ik ben bezig aan een nieuw boek over Biodanza; muziek, bewegen, contact, ervaren.

Een boek schrijven is een worsteling. Stijve nek, iedere dag uren zitten, broeden, alles weer veranderen, laten lezen, commentaar krijgen, je ego in de kreukels, weer beginnen....

Steeds als ik aan zo'n project bezig ben denk ik, ik doe het hierna niet meer. Zoiets dat je kunt denken tijdens de wee├źn bij een bevalling. Als dit kind geboren is, ben ik voor altijd klaar met dat bevallingsproces.

Maar steeds ontstaan er toch weer nieuwe plannen, dromen, wensen, verhalen.... en dan begint alles weer van voor af aan.



Af en toe ga ik even naar de HEMA. Dan drink ik koffie en eet ik slagroom. Daar zit ik te kletsen met leuke mensen, over dagelijkse dingen en als ik alleen ben ga ik zitten studeren en soms tekenen.


En daarna ga ik in mijn mini autootje weer naar huis en ga ik weer moedig verder...

Welke dingen houd jij moedig vol? (ook al weet niemand dat...)

Fijne lentedag! Sas

1 opmerking: