donderdag 14 oktober 2021

Zen & Pen najaar 2021 week 42

 



Luisteren

 

Beoefenen is een vorm van diep-zelf-luisteren. Het is het naar binnen richten van je aandacht. Een onbevangen, onbevooroordeeld, niet wetend luisteren. Niet alleen naar geluid, maar ook naar sensaties, naar je adem, naar je denken en je voelen. Luisteren is een openstaan voor wat er tot je komt. Om te kunnen luisteren moet je zelf stil worden. Stil zitten, niets doen, geen afleiding, geen taken. Lege tijd, leeg vel papier. De open, witte, lege ruimte betreden. Dag na dag. Moment na moment. Luisteren is niets inbrengen, enkel ontvangen, opmerken, zonder er meteen een betekenis of een verhaal aan te koppelen. Het vraagt een soort bescheidenheid. Een niets-zijn-heid, om werkelijk open te zijn voor alles dat tot je komt. Schrijvend is dat niet anders. Je hebt een leeg vel papier, je luistert naar binnen, naar wat opkomt in dit moment, of naar de vraag die je als aanzet meekrijgt. Dan luister je naar je pen en je geeft die de vrije teugel. Zoals je paardrijden kan met hele losse teugels. Wat er ook gebeurt, je blijft op het paard, je schrijft door, je luistert. En je schrijft alles dat opkomt, zonder iets te sorteren in goed, fout, normaal, raar, zinnig, onzinnig. Je ontvangt vanuit je bescheidenheid. En je staat voor alles open.

Zet je pen op papier. Som een stuk of tien dingen op waar je nooit over schrijft, of waar je niet over wil schrijven. Kies er eentje. Schrijf erover. Laat alles tevoorschijn komen. Je mag verlegen zijn of woest schreeuwend, je mag braaf zijn of heel ondeugend. Je mag verlegen zijn of vrijpostig. Schrijf maar wat opkomt. 10 minuten. GO.


Lijden

Soms is er lijden. Soms zien we af tijdens de beoefening. Alles in ons roept, nee. We hebben geen zin, of we ervaren ongemak. Beoefenen is geen paradijs. Het is niet alleen maar geweldig en fijn. Soms zien we ook af. Misschien beoefen je een tijd en doet het je heel goed, en ineens “helpt” het niet meer. Je oude stress of pijn is terug. En je zit in je meditatie of met je schrijven een beetje af te zien. Of een gevoel van zinloosheid overspoelt je. Of je hebt pijn, of verdriet. Of je wil de handdoek in de ring gooien.

Open je dan maar voor het lijden. Weet dat op dit moment heel veel mensen lijden of ongemak ervaren, overal ter wereld. Je bent niet alleen. Het is de kunst gewoon te blijven. Sommige monniken zitten jaren in zo’n impasse. Een andere keer duurt het maar 10 seconden. Lijden hoort ook bij het leven, zoals de dag en de nacht bij het leven horen. Nu is het even donker, er komt weer licht. Midden in de nacht wordt het licht geboren, zegt Toon Hermans. En dat is zo. Geef je over aan het lijden, laat je maar achterover- en erin vallen. Zoals je door de stroming in de branding van de zee, je het beste even laat meesleuren. Bij de volgende golf word je vanzelf weer op het strand gelegd. Juist het verzet tegen het lijden, is wat het laat voortduren. Ik vind dit ook nog steeds een grote kunst. Lijden kan ons afschrikken, het is een soort spook waarvoor we het liefst wegrennen. Maar ren maar in zijn armen. Midden in het lijden is een gevoelige plek, die gevoeld wil worden. Zodra je dat doet, wordt het licht opnieuw geboren. Blijk je in de armen te zijn, van een diepere ontspanning, een vrede met het leven, die je altijd zocht.

Zet je pen op papier. Schrijf over lijden. Hoeveel manieren zijn er om te lijden? Maak een lange lijst. Waar heb jij door geleden. Wat doe je als je lijdt? Kies iets uit dat je doet lijden en duik er helemaal is. Leg alles in inkt op je papier. 10 minuten. GO. 



Wonder

Soms in een meditatie, kun je ineens het wonder van het leven en het levend zijn, ervaren.  Dat is niet iets dat je kunt oproepen of afdwingen. Soms overkomt het je eenvoudig. Wanneer je onbevangen tot jezelf komt, helemaal aankomt in dit moment, oordelen loslaat, alle hoop laat varen en even nergens naar streeft, kun je soms ineens vol verwondering raken. Er ontstaat een gevoel van verbinding met alles dat is. Je ervaart je eigen kleinheid in het onbevattelijk grote wonder dat het leven is. Een moment van verwondering, bewondering, genade, vrede ontstaat.

Een Duitse theoloog Rudolf Otto, beschrijft het als datgene waarvoor men huivert en waardoor men tegelijkertijd is gefascineerd. Hij noemt het een ervaring van numinositeit. Numen betekent  "spirituele kracht" of "voelbare heilige aanwezigheid". Je ervaart het wonder, en alles is goed. Er is niets extra’s nodig. Een gevoel van vervulling, van in vrede zijn met wat is. In beoefening streven we daar niet naar, maar het kan soms wel ontstaan. En soms ontstaat het juist op een moment buiten de beoefening. Door het beoefenen heb je de obstakels uit de weg geruimd, en op een volkomen onbevangen moment, val je ineens in de ervaring van het wonder. De grootste schat kunnen we niet zoeken, hij kan ons enkel vinden.

In het boek “de ontembare vrouw” schrijft Clarissa Pinkola Estés:

 Men zegt dat alles wat jij zoekt ook jou zoekt, en dat het je zal vinden als je maar stilligt of stilzit. Het heeft lang op je gewacht. Als het er eenmaal is, loop dat niet weg. Blijf rustig waar je bent. Kijk wat er zal gebeuren. 

Dat is wat we beoefenen. Obstakels loslaten en heel stil zitten.  En als er verwondering is of bewondering, kunnen we het koesteren door het op te schrijven…

Zet je pen op papier, schrijf over bewondering of verwondering. Schrijf over een moment dat er niets extra’s nodig was. Wanneer was alles goed? Beschrijf een heel mooie herinnering. Koester de ervaring met je pen. 10 minuten. GO.


woensdag 6 oktober 2021

Zen & Pen najaar 2021 week 41

 


Ruimte maken

 

Om te mediteren, om te schrijven is er ruimte nodig. Ruimte in onze dag, in de tijd. We hebben ook wat ruimte nodig om te zitten en ruimte op papier om te schrijven. En ruimte maken in onze aandacht. Misschien is beoefenen in de kern wel dát. Ruimte maken. Ruimte maken voor onszelf, voor het leven, voor alles dat we gewaar kunnen worden. Misschien is beoefening heel eenvoudig het ruimte maken voor het leven, om leven te zijn. Zijn wij de waarnemers, de kijkers, de voelers, de luisteraars, die het leven opmerken. En misschien is dat wel het mooiste dat bestaat.

Zoals niets ons zo goed doet als gezien, gehoord en gevoeld te worden. Zo is dat voor het leven niet anders. Niets doet het leven zo goed als gezien, gehoord, gevoeld te worden. Opmerkzaamheid is misschien wel een daad van liefde. We minnen het leven door het waar te nemen. En misschien is die liefde wel volkomen wederzijds. Misschien is dat de kern van liefde. Niet je best doen, je uitsloven, iets voorstellen, het de ander naar de zin maken of betoveren. Misschien is het juist die opmerkzaamheid. Zien, horen, voelen, gewaarzijn. Misschien is dat wel de grootste liefde. Liefde voor  de ander, het leven, onszelf. En is dat de beoefening, ruimte maken voor die opmerkzaamheid. En zo in liefde verblijven met alles dat is.

Zet je pen op papier en schrijf over ruimte maken, over zien, horen, voelen. Of schrijf over liefde. Heb je ruimte voor de liefde? Of mis je het , dat gehoord, gezien en gevoeld worden? Schrijf over wat leeft in je hart. Maak er gewoon maar wat ruimte voor. 10 minuten . GO.


Blijven

 

Een wijze vrouw zei, de kern van alle beoefening is “blijven”. Het is het meest eenvoudige, gewoon aanwezig zijn, hier zijn, in dit moment, bij wat je opmerkt, bij wat er is, bij wat je schrijft. Tegelijk is het misschien wel de lastigste oefening die bestaat. We zijn gedachtendwalers, we zijn willers en moeters, veranderaars en vluchters en afleiding zoekers. We laten ons meeslepen door van alles en nog wat. Hoe lang kunnen we blijven? Hoe lang kunnen we werkelijk helemaal aanwezig blijven?

Misschien is dat wat we oefenen. Blijven bij de adem in dit moment. Blijven bij de ervaring die zich ontvouwt. Blijven in het contact met iemand anders. Blijven bij een beweging die we maken. Blijven bij het gewaarzijn van onszelf. Blijven in het leven, seconde voor seconde.

Blijven vraagt een soort openheid, een bereidheid. Het heeft iets te maken met geduld, met acceptatie, met niet hoeven weten, met loslaten, met zonder oordeel zijn, met het stoppen met streven, met vertrouwen. Het is eenvoudig en toch niet simpel. Maar we kunnen eindeloos opnieuw beginnen. Ieder moment is perfect en een uitnodiging om te blijven. Niet weggaan, niet willen, hopen, verlangen, niets afhouden, niets oproepen. Blijven. Vertoeven, verwijlen, voortbestaan, in dit moment. Met wat er nu is. De moed vatten, er gewoon helemaal te zijn.

Zet je pen op papier, blijf de hele tien minuten schrijven. Als je niet meer weet wat je moet schrijven, schrijf je op dat je niet meer weet wat je moet schrijven. Schrijf over blijven. Waar blijf jij bij? Bij wie? Wordt je “blijven” wel eens op de proef gesteld? Ben je goed in blijven, of ben je meer een dwaler en keer je eindeloos terug? Schrijf over blijven… of over verdwalen. Blijf schrijven. Tot het einde. 10 minuten. GO. 



Weer

Zoals in de natuur het weer bestaat. Zo is dat er ook in ons. Het vormt een soort grondstemming die we kunnen opmerken en die van moment tot moment kan veranderen. Onze aandacht kan ruimte maken voor alle soorten weer. Het weer zijn de tijdelijke omstandigheden, het gewaarzijn in het moment. Soms zijn we bezig met willen dat het weer anders is… dan het is. Op andere momenten kunnen we helemaal ruimte bieden aan het weer dat NU is.

Beoefening is de kunst ruimte te bieden op een manier zoals het hemelgewelf dat doet. Ruimte bieden aan elk soort weer. Hoe kunnen we zo zitten en zijn in aandacht, dat het weer zich daar in kan bewegen? Wolken, zon, regen, regenbogen, rust, woestheid, kou, vrede, onrust, bliksem, een zachte bries. Hoe kunnen we zo aanwezig zijn dat er plaats is voor alles dat is? We hoeven het weer niet te veranderen of bij te schaven. We bieden ruimte en merken op. Dat doe je ook met schrijven. Je lege bladzijde is de ruimte die je biedt voor elk weersoort dat je pen wil neerschrijven. Alles kan gewoon een plek krijgen. Het gaat erom ruimte te bieden aan wat is. Een voorbeeld nemend aan de oneindige ruimte die het hemelgewelf biedt. En elk weer welkom te heten.

Zet je pen op papier, schrijf over weersomstandigheden. Een herinnering aan het weer. Een weersoort waar je van houdt, een weersoort dat helemaal niet bij je past. Biedt ruimte aan alles dat in je opkomt. Ook emoties zijn innerlijke weersoorten, misschien komen ze ook in je op. Je papier is het gewelf, je pen schept het weer op je papier. 10 minuten. GO.


Afleiding

Afleiding is altijd aanwezig. Het is heel menselijk. We richten onze aandacht…en ineens, soms zonder dat we het opmerken, zijn we helemaal verdwenen in een gedachte of iets anders dat ons afleidt. Wanneer je een hele ademhaling probeert te volgen in je aandacht merk je dat dat zelfs al een hele kunst is. Je hoeft niet te proberen je aandacht strak te focussen en te disciplineren. Misschien kun je je beter toeleggen op terugkeren. Steeds weer terugkeren naar dit moment, naar wat zich nu aandient, wat zich nu ontvouwt. Eindeloos opnieuw beginnen. Zonder oordeel, zonder in gevecht te gaan met jezelf.

Onze wereld is vol afleiding. Vol prikkels. Vol waan van de dag. In Mindfulness noemen we dat soms de maalstroom van het leven. We bevinden ons tegelijk in allerlei stromen die ronddraaien. Werk, familie, gevoelens, inspiratie, informatie, gedachten, vragen, gebeurtenissen. Het is de kunst telkens terug te keren naar wat nu werkelijk waar is. Dit moment. Deze sensatie, deze ademteug. Afgeleid raken is heel menselijk, oefen maar in terugkeren. Schrijven helpt daarbij. Schrijven is een soort roer dat je in handen kunt nemen te midden van alle stromen in en om je. Je beschrijft waar je bent, wie je bent, wat er in je omgaat, wat er in je opkomt. Zo houd je koers.

Zet je pen op papier en schrijf over afleiding. Hoe leid je je zelf af? Hoe verstrooi je je aandacht? Waarmee leid je jezelf af? Waarin verlies je je regelmatig? Schrijf over afleiding. Welke dingen doe je om niet te hoeven zijn bij wat hier en nu is. Schrijf zonder oordeel. Je bent mens. Dat zijn we allemaal. Schrijf over afleiding. 10 minuten. GO. 


Vergankelijkheid

 

Misschien is beoefenen met meditatie en met schrijven, niet alleen het verwelkomen wat zich in dit moment aandient. Misschien is het ook het loslaten van wat was. Misschien is het een oefening in het aanvaarden en omarmen van vergankelijkheid. Want we kunnen niet helemaal openstaan voor dit huidige moment, wanneer we het vorige niet los kunnen laten. Misschien beoefenen we vooral loslaten, vrijlaten, het besef dat het leven van voorbijgaande aard is. Soms helpt het me een voorbeeld te nemen aan de natuur. Te kijken hoe een boom haar blaadjes heel zorgeloos laat dwarrelen in de herfst. Hoe appels ineens worden losgelaten. Worden vrij gelaten. Het heeft iets van overgave en vertrouwen in zich. Ik hou van het wordt vrijlaten. Loslaten heeft iets gelatens, alsof je wel moet, het niet anders kan. Maar vrijlaten, is een soort vrijwillig loslaten. Meebewegen met de vergankelijkheid. Hoe zouden we leven als we ons gingen bekwamen in vrijlaten? De adem vrijlaten, dit moment vrijlaten. Onze zorgen vrijlaten. Onze geliefden vrijlaten. Het leven vrijlaten te gaan zoals het gaat. Dit moment verwelkomen en ook weer met vertrouwen vrij te laten om voorbij te gaan. De natuur is hier zo goed in. En wij kunnen samen met haar oefenen. De vergankelijkheid vrijlaten, de bewegingen van het leven toestaan.

Zet je pen op papier en schrijf over alles dat niet blijvend is. Schrijf alles op dat je kunt bedenken dat voorbij gaat. Maak een lijst of vertel het verhaal van iets dat voorbij ging. Schrijf over iets dat je maar niet voorbij kan laten gaan. Schrijf over vergankelijkheid. Laat de inkt uit je pen maar vrij… 10 minuten. GO.


woensdag 7 juli 2021

Een nieuwe FLOW zomerschrijverij 2021 cadeau

Ik heb weer een nieuw zomerschrijverijtje voor je gemaakt passend bij het nieuwe FLOW vakantie boek.



Je kunt hem HIER vinden en GRATIS downloaden.

Veel plezier ermee en een heel fijne zomervakantie!

Ik zie je graag eens in de Studio of via ZOOM.

Voor mijn activiteiten kijk maar eens op www.saskiadebruin.nl 




Tot Gauw! SAS

donderdag 18 maart 2021

Pyama Zen & Ontbijt Schrijven is afgelopen, maar jij kunt doorgaan

Beoefening 70 = doorgaan ->

De retraite is afgelopen, maar je kunt doorgaan met beoefenen. Als je mijn nieuwsbrief wil ontvangen, stuur me dan a.u.b. een mail naar: saskiaschrijft@quicknet.nl

Aanbod Meditatie bestanden

Je kunt een set bestandjes van onze embodiment based meditaties ontvangen als je die wilt gebruiken om door te gaan met beoefenen. Ik nam veel meditaties op dat zijn dus allemaal mp3 bestandjes van 15 minuten. De bestandjes kosten 30,-  Als je de bestanden wilt ontvangen, stuur me dan je postadres (voor een cd) of je mailadres (voor verzending van de bestanden).  Stuur me dit naar: saskiaschrijft@quicknet.nl 

Via de mail stuur ik je een factuur, betaal a.u.b. met vermelding van je naam.

Voor een oefening over na deze retraite doorschrijven kijk op:

http://geluksonderneming.blogspot.com/



Wanneer je wilt doorgaan met beoefenen.

  • Sta elke dag om 7.30 op. 
  • Praat zo min mogelijk, doe zo min mogelijk. Nog geen tv, telefoon, mail etc.
  • de eerste drie kwartier na ontwaken is je ego nog niet helemaal wakker zegt Carl Jung 
  • Ga zitten op je plek van beoefening. 
  • Doe een meditatie van 15 minuten. Je kunt overal fijne meditaties vinden. Je kunt ook onze meditaties gebruiken. 
  • Lees dan in je schrijfschrift, wat je geschreven hebt op onze eerste dag van beoefening. Streep wat zinnen aan die je raken of die oplichten uit je tekst. Dat kan een flard of een hele zin zijn. Zoek naar zinnen die je uitnodigen om door te schrijven. 
  • Kies één zin.
  • Gebruik die als startpunt voor tien minuten schrijven.
Of:
  • Ga naar een boekhandel en neem een kladblokje mee. 
  • Schrijf mooie titels op. Gebruik die als startzinnen.
Of:
  • Maak een lijst van onderwerpen waar je nog nooit over hebt geschreven
  • Schrijf erover
Of:
  • Onthou 1 zin of een woord uit de meditatie
  • Schrijf daarover
Of: 
  • gebruik deze springplankjes:
  • ik voel.....
  • ik voel niet....
  • ik herinner me...
  • ik weet niets meer van....
  • ik hoor bij....
  • ik hoor niet bij...
  • ik weet...
  • ik weet niet...
Ik studeer nu bij Natalie Goldberg. Schrijfster van het boek: "writing down the bones" (Nederlands:  "Schrijven vanuit je hart")

Dus ik ga me nog meer verdiepen in schrijfbeoefening en zen. 

Wordt vervolgd.....


sas

donderdag 18 februari 2021

HerWonderTijd in plaats van VastenTijd

 In plaats van VastenTijd stel ik voor HerWonderTijd 




De 40 dagen tijd tot paas. Ze zijn dit jaar ongeveer van 17 februari t/m 3 april. Ik ben een dagje te laat, maar elk moment is perfect om te beginnen.  


De dagen worden gebruikt om het uithoudingsvermogen te oefenen. Om even af te zien van alle overvloed. Maar er is al zo veel van ons uithoudingsvermogen gevraagd. Er is soms zelfs ondervloed in ons hart. Laten we dus het zoete leven juist opzoeken in plaats van ervan af te zien.  In diepe zin zijn de 40 dagen de tijd van het zoeken. De afleiding even loslaten en het zoeken naar G*D(in), de liefde, het wonder, het onnoembare, het mysterie, de grote goedheid  


Vanwege dit bijzondere jaar stel ik voor de 40 dagen van verwondering; HerWonderTijd.   


Doe een elastiekje om je pols. Een heel gewoon bruin ouderwets elastiekje. Elke dag open je je voor verwondering. Wanneer je iets ontdekt, doe je het elastiekje om je andere pols. Dan ben je voor een moment herwonderdElke dag één wondertje vinden. Zoek geen groots en meeslepende wonderen (maar open je armen wijd wanneer ze toch langskomen). Open je voor de overvloed aan wonderen (groot en klein) die in elk moment overal in je en rondom aanwezig zijn. Eigenlijk bestaan er geen kleine wonderen. 


  • Kijk hoe een regendruppel in een plas valt
  • Zie hoe een vader de hand van zijn dochter vasthoudt
  • Voel hoe de muziek die je hoort, je hart raakt
  • merk op hoe de zon schijnt 
  • Ontdek dat je wakker geworden bent in een nieuwe dag 
  • Ruik de geur van koffie 
  • Ontdek een man die langs de weg afval opruimt en zo de wereld mooier maakt 
  • Vind een lieveheersbeestje 
  • Ontdek een kreukel in je douchegordijn die net een gezicht lijkt 
  • Hoor het geluid van buiten spelende kinderen dat je open raam binnenkomt 
  • Verwelkom een eerste lente vogel 


1 simpel elastiekje. Elke dag een wonder vinden. Kijk met de ogen van een kind. Kijk alsof je voor het eerst de wonderen van het leven ziet. Eventueel kun je elke dag een elfje of een haiku schrijven over het wonder dat je vond. Maar alleen als je dat fijn vindt. Het gaat om de herwondering. Het is geen kwestie van presteren, maar een kwestie van ontvankelijkheid.  



Elfje heeft 11 woorden 


1 woord  

2 woorden 

3 woorden 

4 woorden  

1 woord 

 

Vogel 

Mijn dak 

Is het theater 

Een spektakel van seconden 

Lente 

 





 

Haiku - lettergrepen tellen


5 lettergrepen 

 

7 lettergrepen 

5 lettergrepen 

 

Een kleine vogel  

Hij zingt, en ik zing terug 

Samen lente overleg 

woensdag 16 december 2020

Reflectie vragen voor aan het einde van het jaar...

Reflectievragen.

Voor mijmeren, oprechte gesprekken, deelrondes of om over te schrijven aan het einde van het jaar. 

Hoe kijk je in het algemeen terug op het afgelopen jaar? Kun je een beeld of een metafoor bedenken die past bij dit jaar? Dit jaar was als een……

Welke emoties heb je het meest gevoeld?

Is er dit jaar iets gebeurd dat je nooit meer zal vergeten? Wat? Schrijf er eventueel 10 regels over.

Is er iets waar je trots op bent van het afgelopen jaar?

Wat was het aller mooiste, leukste, liefste, grappigste?

Wat was de grootste uitdaging voor jou dit jaar?

Zijn er grote veranderingen geweest in je leefomstandigheden? Wonen, werk, familie…

Wat was je lievelingsplek dit jaar?

Wat is het liefste dat iemand dit jaar voor je heeft gedaan?

Waar ging je onder gebukt?

Wat gaf je steun in de rug?

Als je iets kon veranderen aan het afgelopen jaar, wat zou dat dan zijn?

Wie waren je nabij? Wie waren vooral belangrijk in je leven?

Drie belangrijke lessen van dit jaar?

Is er iets waar je je voor schaamt? Of waar je spijt van hebt?

Wie of wat was een belangrijke leraar in dit jaar?

Belangrijke boeken, films, muziek, theater, kunst, inspiratie?

Welke plek had schrijven, art-en, dansen, zingen, mediteren, persoonlijke ontwikkeling in je leven dit jaar?

Kun je een lijstje maken van mooie momenten, gebeurtenissen? Kies één uit je lijstje en schrijf daar wat langer over.

Kies 6 bijvoeglijke naamwoorden die passen bij dit jaar. (Wat is een bijvoeglijk naamwoord? Een bijvoeglijk naamwoord zegt iets over een zelfstandig naamwoord. Het geeft een eigenschap, kenmerk of toestand aan van een zelfstandig naamwoord. De RODE auto. Een PRACHTIG jaar, enzovoort.)

Wie of wat had dit jaar het meeste impact op je leven?

Wetende wat je nu weet, kun je een korte brief schrijven aan jezelf aan het begin van afgelopen jaar. Wat had die JIJ graag willen lezen in de brief?

Ten aanzien van de rest van je leven, welke aspecten van dit jaar zullen je bij blijven of bruikbaar blijven?

Een paar mooie herinneringen zijn….. Maak een lijstje. Kies er 1 of 2 en beschrijf die wat langer.

Hoe ben je gegroeid? Spiritueel, emotioneel, qua kennis en inzicht, qua kilo’s, qua vrienden….

Een belangrijke song van afgelopen jaar.

Belangrijke aankoop?

Wat heb je losgelaten?

Wat heb je omarmd?

Waar was je bang voor dit jaar?

Wat gaf je vertrouwen?

Hoe was je gezondheid dit jaar?

Hoe ging het met de liefde?

Waarover heb je gehuild dit jaar?

Wat doet nog pijn van dit jaar?

Waar heb je veel tijd aan besteed?

Hoe ging het met de zorg voor jezelf?

Voor wie heb je veel gezorgd dit jaar?

Waar ben je het meest dankbaar voor van afgelopen jaar?

Waar ben je trots op?

Wie of wat heb je het meeste gemist?

Wat hoop, wens, verlang je voor het komende jaar?

Waar was je stil van? 

Wat wilde je van de daken schreeuwen?